Greek Orthodox Patriarchate of Alexandria and all Africa

Holy Archbishopric of Zimbabwe

 
The Patriarch The Archbishop Archbishopric News/Articles Calendar Links
ARCHBISHOP SERAPHIM KYKKOTIS OF ZIMBAMBWE AND ANGOLA
 

     ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ ΚΑΙ ΑΓΚΟΛΑΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΥΚΚΩΤΗ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΙΜΩΝΟΥΝΕ, ΜΕΓΑΛΗ ΕΟΡΤΗ, ΧΑΡΑ Σ' ΟΛΟ ΤΟ ΚΟΣΜΟ, ΧΑΡΑ Σ'ΟΛΗ ΤΗ ΓΗ

Η εορτή των Χριστουγέννων μας δίνει το μήνυμα της ελπίδας να ζήσουμε σ' ένα καλύτερο κόσμο. Δόξα εν υψίστοις και επί γης ειρήνη. Ο ύμνος των Αγγέλων σηματοδοτεί την ενσάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού. Ο Θεός ενηνθρώπησε ίνα ημείς θεοποιηθώμεν, όπως λέει ο Μέγας Αθανάσιος, Πατριάρχης Αλεξανδρείας, ο Θεός δηλαδή έγινε άνθρωπος για να γίνουμε και εμείς με τη χάρη του Θεοί.

Ο άνθρωπος όταν ακολουθεί τις θείες εντολές του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, μπορεί να ανέβει τα ύψη των ουρανών και να γίνει μέλος της Βασιλείας των Ουρανών.

Το νέο έτος 2012 πρέπει να αποτελέσει για όλους μας ένα νέο ξεκίνημα με πνευματικούς αγώνες για να γίνουμε μέτοχοι του Παραδείσου. Αυτός είναι και ο σκοπός της ζωής μας.

Η συναίσθηση κοινωνικής, οικογενειακής και εθνικής ευθύνης να ανταποκριθούμε στους ρόλους μας που επιτελούμε καθημερινά είναι το κριτήριο της σωστής νοηματοδότησης της ζωής μας για να γίνουμε παιδιά του Θεού.

Στα μάτια του Θεού είμαστε όλοι μας παιδιά του. "Ο Θεός αγάπη εστί", μας λέει ο Απόστολος Παύλος, "κι ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει κι ο Θεός εν αυτώ". Η αγάπη του Θεού θα μας σώσει. Αυτή την αγάπη καλούμαστε όλοι μας να βιώνουμε καθημερινά.

Καλά Χριστούγεννα και ευλγομημένο το νέο έτος

Μετ' ευχών και ασπασμών αγάπης

+Ο Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε και Αγκόλας Σεραφείμ Κυκκώτης

+Ο Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε και Αγκόλας Σεραφείμ Κυκκώτης

 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΡΩΗΝ ΙΩΑΝΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΥΚΚΩΤΗ ΣΕ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΤΗΡΙΟ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΙΚΙΑ ΣΤΟ ΤΖΟΧΑΝΕΣΠΟΥΡΓΚ.

 Πολύ με συγκινείτε με τη πρωτοβουλία σας Εξοχώτατε Αγαπητέ μου Πρέσβυ κ. Αντωνίου που μαζί με τον αγαπητόν μας Πρόεδρο της Ελληνικής Κυπριακής Αδελφότητας Νοτίου Αφρικής κ. Κλεόπα Ηλία και τα Μέλη του Συμβουλίου του οργανώνουν αυτήν την σημαντική για μένα αποχαιρετηστήριαν εκδήλωση προς τιμή μου.

Πάντοτε η συμμετοχή των ανθρώπων και ιδιαίτερα  των φίλων και των στενών συνεργατών στις  χαρές και στις λύπες της ζωής, μας δίνουν τη δύναμη για να συνεχίσουμε με νέες δημιουργικές ελπίδες για ένα καλύτερο κόσμο.

Πρέπει ο κάθε άνθρωπος και μάλιστα ο Χριστιανός να δέχεται στη ζωή του και τις χαρές και τις λύπες ως ευκαιρία για να βελτιώσει τα πάντα γύρω του με τους ανθρώπους που συναντά και συνεργάζεται.

Σας είμαι πολύ ευγνώμων που απόψε αφήσατε άλλα σημαντικά πράγματα που θέλατε να κάνετε για να βρίσκεσθε κοντά μου, όπως βρεθήκατε για δέκα χρόνια, για να με αποχαιρετήσετε. Η παρουσία σας με συγκινεί ιδιαίτερα.

Σήμερα, συμπτωματικά, είναι η εορτή του Αγίου Πέτρου, Πατριάρχου Αλεξανδρείας του Μάρτυρος, που εόρταζε τα ονομαστήρια του ο μακαριστός και αείμνηστος Πατριάρχης μας Πέτρος ο Ζ’. Αν κατάφερα να κάνω κάτι εδώ με τη συνεργασία σας και την αγάπη σας για την Ιερά Μητρόπολη Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας, κατά τη δεκαετή διακονία μου, το οφείλω στην επιλογή και την καθοδήγηση του μακαριστού Πατριάρχη μας Πέτρου. Στην πραγματικότητα είναι έργο ιδικό του γιατί προσπαθήσαμε όλοι μαζί με πίστη στο Θεό να υλοποιήσουμε με τη βοήθεια του Θεού τους δικούς τους οραματισμούς. Είμαι σίγουρος ότι η ψυχή του αναπαύεται στους ουρανούς βλέποντας ότι οι έξι βασικοί του οραματισμοί υλοποιήθησαν.

1.     Η δημιουργία και η λειτουργία του Εκκλησιαστικής μας Σχολής «Πατριάρχης Πέτρος Ζ’»

2.     Η δημιουργία της Ιεράς Μονής του Αγίου Νεκταρίου και Αγίου Νικολάου και Αγίου Σεραφείμ

3.     Η λειτοργία του Αθανασείου Ιδρύματος της Στέγης Αγάπης της Μητροπόλεως μας

4.     Το Κέντρο για τα παιδιά του Δρόμου

5.     Η ενίσχυση της ποιμαντικής μας στήριξης προς τον Απόδημον Ελληνισμόν.

6.     Η ενίσχυση της ποιμαντικής μας δράσης στο χώρο της Ορθόδοξης Ιεραποστολής.

 Αυτά τα έργα στηρίχθησαν με την ίδια πατρική αγάπη και ενδιαφέρον και από τον άξιον διάδοχον του μακαριστού Πατριάρχου Πέτρου, τον σημερινόν Αλεξανδρινόν Προκαθήμενον κ. Θεόδωρον, τον οποίον και ευχαριστώ. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να εξομολογηθώ ενώπιον Θεού και ανθρώπων, ότι ο σημερινός μου Πατριάρχης με έχει πληγώσει και περισσότερο από όλους τους ανθρώπους στο κόσμο, γιατί η αλλαγή που γίνεται έγινε χωρίς τη συγκατάθεσή μου και χωρίς να είμαι ενημερωμένος. Στην Ιερά Σύνοδο τόνισα με σαφήνεια ότι διαφωνώ πλήρως με την αλλαγή αυτή. Απλώς πρέπει κάποιος να υποχωρεί, για να μη φτάσουμε σε αχρείαστες περιπέτειες όπως παλαιότερα στην Κύπρο το 1974, που όταν άρχισαν οι διαμάχες της Συνόδου φθάσαμε στην τουρκοποίηση της μισής Κύπρου, ή όσα εσυνέβησαν στα Ιεροσόλυμα με την καθαίρεση του τότε Πατριάρχη Ειρηναίου, ή με όσα έζησε η Εκκλησία της Ελλάδος με τον πρώην Αττικής Νικόδημο και τους υπόλοιπους καταδικασθέντες χωρίς δικαστήριο Αρχιερείς. Τα αφήνω όλα στα χέρια του Θεού. Απλώς να προσεύχεσθε αδελφοί μου να μη πέσω στην κατάθλιψιν για την αδικία που αισθάνομαι ότι έγινε σε βάρος μου και να μου δίνει ο Θεός δύναμιν να συνεχίσω να διακονώ την Εκκλησία μας με πίστη και υπακοή στις θείες Εντολές του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. Ο Θεός που είναι Δίκαιος για όλους μας, θα δώσει Δικαιοσύνη.

 Η χειροτονία είκοσι κληρικών τα τελευταία δέκα χρόνια με βοήθησαν να συνεχίσουμε με βαθειά συναίσθηση ποιμαντικής ευθύνης το αξιόλογον εκκλησιαστικό έργον του Πατριαρχείου μας στην χώρα αυτή που ξεκίνησε ο μακαριστός πρώτος Μητροπολίτης μας Ισίδωρος και εσυνέχισαν επαξίως ο μακαριστός Νικόδημος και ο νύν Μητροπολίτης Γέροντας Μέμφιδος κ. Παύλος και ο μακαριστός Προκάτοχος μου Ιωάννης.

Είμαι σίγουρος ότι και ο διάδοχος μου, ο νέος Μητροπολίτης σας, ο άγιος Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας κ. Δαμασκηνός θα συνεχίσει με τον ίδιον ένθεον ζήλον να κάνει το καλύτερο για όλους μας.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα την κ. Μαρία Τζερεφού και την Ιεραποστολική της ομάδα και την Νέα Πανελλήνια Φωνή, τόσο για την οργάνωση της Αιμοδοσίας, όσο και τα ραδιοφωνικά προγράμματα, και τη διανομή ρούχων και τροφίμων εκεί που οι άνθρωποι είχαν ανάγκες.

Ευχαριστώ τις κυρίες του Νομικείου Ιδρύματος του Γηροκομείου του Αγίου Νεκταρίου και όσους βοηθούν καθημερινά για την ομαλή λειτουργία του.

 Ευχαριστώ τα μέλη της Επιτροπής του Αθανάσειου Ιδρύματος , της Στέγης Αγάπης, και όσους βοηθούν. Ιδιαίτερα τους πρωτεργάτες, τον μεγάλον ευεργέτη μας κ. Ελευθέριον Αθανασίου, και τον τότε στενόν μου συνεργάτη για την ολοκλήρωση του έργου, σημερινόν  Σεβασμιώτατον Αγαπητόν Αδελφόν, Επίσκοπον Μοζαμβίκης Ιωάννη. Του ευχώμαστε όλοι μας καλή δύναμη στο δύσκολο Επισκοπικό του έργο, όπου καλείται ως άλλος κυρηναίος, να σηκώσει τον Σταυρόν του Κυρίου και  να οργανώσει εκ θεμελίων μια νέα τοπική Επισκοπή. Όλοι μας πρέπει να του συμπαρασταθούμε και ηθικά με τις προσευχές μας, αλλά και υλικά για το μεγάλον ποιμαντικόν του έργον.

 Ευχαριστώ την αγαπητή μου συνεργάτιδα κ. Ελένη Βουγιουκλή και την οικογένεια της και τους συνεργάτες της, που με πολλή αγάπη και θυσίες κρατούν ζωντανό τον Κέντρο της Μητροπόλεως μας για τα παδιά του Δρόμου, μια μεγάλη προσφορά της Ελληνικής Πολιτείας.

 Ευχαριστώ ιδιαιτέρως την αγαπητή μας συντονίστρια Εκπαιδεύσεως κ. Λεμονιά Πλακίδου για την ευασθησία της να μας βοηθά όλους μας για την ενίσχυση της διδασκαλίας της Ελληνικής γλώσσας. Ιδιαίτερες  

 Η παρουσία των αγαπητών Πρέσβεων των Ορθοδόξων Χωρών με συγκινεί ιδιαίτερα, διότι μαζί με τη βοήθεια τους και τη ποιμαντική διακονία των αγαπητών  αδελφών κληρικών από τις Αδελφές Ορθόδοξες Εκκλησίες, καταφέραμε να διαφυλάξουμε και να ενισχύσουμε την Ορθόδοξη ενότητα μας και την μαρτυρία της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην τοπική κοινωνία και γενικώτερα στην όμορφη αυτή χώρα.

Από τα δεξιά στα αριστερά ο Πρέσβυς της Κύπρου κ. Αντωνίου, ο Σεβ. Μηροπολίτες Κιτίου Χρυσόστομος και Ζιμπάμπουε Σεραφείμ, ο Πρέσβυς της Ελλάδος κ. Θεοχαρόπουλος, οι Πρέσβεις της Ουκρανίας και της Σερβίας, ο Συντονιστής ΣΑΕ Αφρικής κ. Γκουβέλης, η Συντονίστρια Εκπαιδεύσεως κ. Πλακίδου, η Γενική Πρόξενος κ. Γούναρη κι ο Γραμματεύς της Ελληνικής Πρεσβείας κ. Τσαούσης

 Η Ιερά Μητρόπολη Ζιμπάμπουε και Αγκόλας είναι μια ευλογημένη και αξιόλογη Μητρόπολη, που τα μέλη της είναι άνθρωποι ευλογημένοι και πιστοί, ιδιαίτερα τα μέλη της Ελληνικής Παροικίας, που έχουν να παρουσιάσουν ένα πολυσήμαντο εθνικό και θρησκευτικό έργο. Με τη βοήθεια του Θεού και τις προσευχές σας και τη συμπαράστασή τους θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί να κάνουμε το καλύτερο διά τη παρουσία της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας μας, ακολουθώντας το λαμπρόν παράδειγμα των προκατόχων μου Μητροπολιτών που υπηρέτησαν εκεί με πολύ αγάπη και αυτοθυσία και πίστη στο Θεό.

 

ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ – Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΕΥΗΣ ΚΙ Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΛΥΣΗ

Του Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη

Η συνάντηση της Γενεύης, ανεξάρτητα από την έκβαση της, θα είναι αφορμή για να γίνει αναφορά για το Κυπριακό Πρόβλημα στα Διεθνή Μαζικά Μέσα Ενημερώσεως.

Το ερώτημα που τίθεται μπροστά μας είναι πως μπορούμε να ωφεληθούμε για να βρούμε μια βιώσιμη λύση που θα εξασφαλίζει με ασφάλεια το μέλλον των παιδιών μας και να κοιμώμαστε ήσυχοι.

Πρώτον, πρέπει να το θεωρήσουμε επιτυχία που έχουμε καταφέρει να έχουμε συνάντηση κορυφής με την υψηλή παρουσία του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Τα περιφερειακά προβλήματα, όπως το Κυπριακό, βρίσκονται σε πορείαν λύσεως όταν είναι στο επίκεντρον της διεθνούς επικαιρότητας.

Δεύτερον, οι επιφυλάξεις διά την έκβαση της συναντήσεως της Γενεύης δεν πρέπει να μας ανησυχούν. Το αδιέξοδον είναι ένα στάδιον που πρέπει να το περάσουμε για να φτάσουμε στη λύση που θέλουμε. Αυτοί που πρέπει να ανησυχούν είναι οι Τούρκοι εισβολείς που χρησιμοποιούν τους Τουρκοκύπριους για την εφαρμογή της πάγιας πολιτικής τους προσέγγιση στο Κυπριακό πρόβλημα με τη δημιουργία δύο κρατών, ενός κυπριακού και μιας μικρής Τουρκίας στην Κύπρο.

Τρίτον, οι καλοπροαίρετες διαφορετικές φωνές στις προσεγγίσεις του Προέδρου μας, είτε του Αρχιεπισκόπου, είτε Πολιτικών Αρχηγών, εν τελευταία αναλύσει ενισχύουν τη διαπραυματευτική θέση του κ. Χριστόφια να επιμένει σε κάποιες πάγιες αρχές αξιοπρέπειας, όπως έκαναν κι οι προκάτοχοί του (Εθνάρχης Μακάριος, Κυπριανού, Κληρίδης, Βασιλείου και Παπαδόπουλος). Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να βγάλουμε και μόνοι μας τα μάτια μας και να μη εκφράσουμε δημόσια την ολόπλευρη στήριξη μας στη δύσκολη αποστολή που έχει να επιτελέσει εκ μέρους όλων μας ο κ. Χριστόφιας. Πρέπει να αισθάνεται ότι χαίρει πλήρως της εμπιστοσύνης όλων μας διά τους χειρισμούς του, όχι μόνον των Κυπρίων, αλλά των απανταχού Ελλήνων και μάλιστα των Αποδήμων. Ο Πρόεδρος μας πρέπει να ομιλεί από θέσιν ισχύως.

Τέταρτον, το πρώτιστον θέμα της συνάντησης της Γενεύης πλέον είναι τι θα γίνει μετά τη Γενεύη. Για να ενισχυθεί πλέον η εσωτερική οντότητα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και για να μπορεί να αντιμετωπίζει με επιτυχία, όχι μόνο οικονομικές κρίσεις των χωρών-μελών της, αλλά και πολιτικές, πρέπει πλέον το Κυπριακό Πρόβλημα να  εξετάζεται και να αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα μεταξύ Ευρώπης και Τουρκίας.(το ίδιο και τα ελληνοτουρκικά ως διαφορά Ευρώπης και Τουρκίας κι όχι μόνο ως διαφορές Τουρκίας- Ελλάδας).

Έτσι αβίαστα θα φθάσουμε στις πραγματικές διαστάσεις του Κυπριακού Προβλήματος, ότι δηλαδή η Τουρκία με τη χρήση της βίας κατέχει μέρος Ευρωπαϊκού εδάφους που ανήκει σε ένα από τα 27 Μέλη της. Οι καλές υπηρεσίες της Διεθνούς Κοινότητας με τα Ηνωμένα Έθνη πρέπει να συνεχισθούν και να ενισχυθούν μέχρι που να γίνουν ελεύθερες δημοκρατικές γενικές εκλογές σ’ όλη την Κύπρο από τους νόμιμους κατοίκους της με βάση το Ευρωπαϊκό κεκτημένο με τη παράλληλη δημιουργία ειδικού Υπουργείου για να λύσει θέματα εγκαταστάσεως, διακινήσεως και περιουσιακά. Η προοπτική αυτή είναι στην ουσία και το περιεχόμενο της Ευρωπαϊκής λύσεως του Κυπριακού προβλήματος.

Η Τουρκία για να μπει στο σπίτι της Ευρώπης πρέπει πρώτα να πάει στο σπίτι της και να μας αφήσει ήσυχους.

Πέμπτον, είναι πλέον κοινό μυστικό που το ξέρουν και οι κότες για τα τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου και γκαζιού στα υδάτινα σπλάχνα της Κύπρου. Ο οικονομικός πλούτος της Κύπρου είναι και οικονομικός πλούτος της Ευρώπης.

 Αυτοί που αμάρτησαν σε βάρος της Κύπρο στο παρελθόν, όπως οι αποικιοκράτες Βρεττανοί κι οι Χουντικοί της Αθήνας, είναι ευκαιρία τώρα που διακατέχονται από τις δημοκρατικές αρχές της Ευρώπης, να επανορθώσουν με τη πλήρη στήριξη της Ευρωπαϊκής λύσεως του Κυπριακού Προβλήματος.

Ακόμη αποτελεί και μια ευκαιρία της χιτλερικής Γερμανίας του παρελθόντος που αμάρτησε σε βάρος της ανθρωπότητας, η σημερινή Δημοκρατική Γερμανία να στηρίξει την Ευρωπαϊκή λύση για να ενισχυθεί παγκόσμια ο θεσμός των Ηνωμένων Εθνών με την εφαρμογή των ψηφισμάτων του.

Τέλος, να ξεπεράσουμε οποιανδήποτε μορφή απληστίας και τσιγκουνιάς και να διακηρύξουμε με νομικές δεσμεύσεις μέσω της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ότι οι εισπράξεις της οικονομικής εκμετάλλευσης των υδάτινων θησαυρών μας να διατεθούν το 50% για το Λαό της Κύπρου (ελληνοκύπριους, Τουρκοκύπριους, Λατίνους, Αρμένιους, Μαρωνίτες), το 25% για την υιοθέτηση μη ρυπογόνων πηγών ενέργειας (αέρας, ήλιος, νερό) και το 25% για την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων (φτώχεια, πείνα, ασθένειες, διάλογος για συμφιλίωση αντιμαχομένων).

Όταν θέλουμε να πάρουμε πρέπει νάμαστε έτοιμοι να δίνουμε. Η ευαισθησία μας να συμβάλουμε στη σωτηρία του Πλανήτη μας και στην αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων θα ευαισθητοποιήσουν την παγκόσμια κοινωνία, όχι μόνο να μας μιμηθούν, αλλά και για να στηρίξουν και τη δικαίωση του Λαού μας με την υποστήριξη της επιλογής της Ευρωπαϊκής λύσεως του προβλήματος μας.

Όταν είμαστε δίκαιοι είναι δύσκολο να μη βρούμε δίκαιη λύση του προβλήματος μας. Αυτό δεν το θέλει ούτε ο Θεός.

Ευχώμαστε στο Πρόεδρο μας  και στους συνεργάτες του καλή επιτυχία στην αποστολή τους.

 

 

 

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε και Αγκόλας κ.Σεραφείμ , Yπέρτιμος και Έξαρχος Νοτιωτέρας Αφρικής (κατά κόσμον Γεώργιος Φιλίππου Ιακώβου) γεννήθηκε στη Γαλαταριά Πάφου στις 2 Φεβρουαρίου 1961. Το έτος 1973 εισήχθη ως δόκιμος στην Ιερά Μονή Κύκκου. Με υποτροφία της Ιεράς Μονής Κύκκου  αποφοίτησε αριστούχος από το Α’ Λύκειο Κύκκου και στη συνέχεια από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1983 εχειροτονήθη Ιεροδιάκονος και το 1991 Πρεσβύτερος, προχειρισθείς εις Αρχιμανδρίτην από τον Μακαρ. Αρχιεπίσκοπο Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομο. Από τα έτη 1998-1993 με υποτροφία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου και της Ιεράς Μονής Κύκκου ειδικεύθηκε στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Ντάραμ της Μέγαλης Βρεττανίας στον κλάδο της Πατρολογίας. Διετέλεσε Μέλος του κεντρικού Διοικητικού Συμβουλίου της Παγκοσμίου Ομοσπονδίας Ορθοδόξων Νέων «Ο Σύνδεσμος». Υπηρέτησε ως Εφημέριος στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρεττανίας και ως Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Κένυας και Ειρηνουπόλεως, της οποίας Μητροπολίτης εξελέγη την 23η Σεπτεμβρίου 1997. Εχειροτονήθη Επίσκοπος την 28η Σεπτεμβρίου 1997 από τον μακαριστό Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας κυρό Πέτρο Ζ’ και ενεθρονίσθη υπό του ιδίου την 16η Νοεμβρίου 1997. Κατά τα έτη 1997-2001 διετέλεσε Διευθυντής της Πατριαρχικής Εκκλησιαστικής Σχολής «Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ’» στην Ναϊρόμπι, Πατριαρχικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Ντάρ Ες Σαλαάμ και της Ιεράς Επισκοπής Μπουκόμπας. Στις 22 Φεβρουαρίου 2001 εξελέγη Μητροπολίτης Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας. Το έτος 2002 διηκόνησε και ως Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Ζιμπάμπουε. Διακόνησε ως Διευθυντής της «Κατηχητικής Σχολής Αλεξανδρείας Πέτρος Ζ΄». Πρόεδρος του Μή Κυβερνητικού Οργανισμού της Ιεράς Μητροπόλεως Ιωαννουπόλεως «Αλεξανδρινός Φάρος», μέλος της Εφορείας της Πατριαρχικής Σχολής «Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ΄» Ναϊρόμπι.  Είναι Μέλος Συνοδικών Επιτροπών για τον Διαχριστιανικό και Διαθρησκειακό Διάλογο. Διακόνισε επίσης ως Πρόεδρος του Ινστιτούτου Ελληνοαφρικανικών Σπουδών και Μέλος του Δ. Συμβουλίου του ειδικού Κέντρου «Παιδιά του Δρόμου» του Γιοχάνεσμουργκ, της Εθνικής Επιτροπής Αιμδοσίας της Νοτίου Αφρικής, του Εθνικού Συβμουλίου Θρησκειών Νοτίου Αφρικής και Αντιπροεδρος του Παναφρικανού Συμβουλίου των Εκκλησιών. Την 7η Οκτωβρίου 2010 εξελέγη Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε και Αγκόλας. Εκπροσωπεί το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και τον Αλεξανδρινό Προκαθήμενο στον επίσημο Διεθνή Διάλογο μετά των Ρωμαιοκαθολικών και των Αγγλικανών. Είναι Υπεύθυνος του Γραφείου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας για Ευρωπαϊκά προγράμματα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα στις Βρυξέλλες και σε άλλους Διεθνείς Οργανισμούς. Εκπροσωπεί επίσης το Πατριαρχείο μας και τον Αλεξανδρινό Προκαθήμενο σε θέματα Περιβάλλοντος και Βιοηθικής.

Ο ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΚΑΙ Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ κ. ΜΠΑΝ ΚΙ ΜΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΣΕ Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΓΙΑ ΕΠΤΑΕΤΗ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.

Ονομαστική εορτή του Σεβασμιωτάτου η 2α Ιανουαρίου του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ. 

Ο ΕΞΟΧΩΤΑΤΟΣ ΠΡΕΣΒΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ κ. ΑΡΓΥΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΙΩΑΝΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 

YOUR EMINENCE ARCHBISHOP SERAPHIM 

YOUR EMINENCE ARCHIBISHOP OF KITION

YOUR EXELLENCIES AMBASSADORS

HONOURABLE REPRESENTATIVES OF THE S.A. GOVERNMENT 

HONORABLE VICE  PRESIDENT OF THE CYPRUS BROTHERHOOD 

HONORABLE REPRESENTATIVES OF VARIOUS ORGANIZATION AND ASSOCIATIONS

REVERENCES FATHERS 

LADIES AND GETLEMEN

Αγ. Συμπατριώτες και συμπατριώτισσες

 

Με την ευκαιρία της μετάθεσης του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη  k.k.  Σεραφείμ  θα ήθελα να του εκφράσω για μια ακόμη φορά τις  θερμές  μου ευχαριστίες για την υλική αλλά και προπάντων πνευματική βοήθεια που μου παρέσχε τις δύσκολες εκείνες πρώτες  μέρες  που πάτησα το πόδι μου εδώ στην Ν.Α. Επίσης θα ήθελα να τον ευχαριστήσω για την αποτελεσματική και ουσιαστική συνεργασία που κτίσαμε τα  λιγοστά χρόνια που βρίσκομαι εδώ στην όμορφη  αχανή και ποικιλόμορφη αυτή  χώρα.

Σεβασμιότατε, τα έργα που έχετε επιτελέσει και μερικά από αυτά    βρίσκονται ακόμη υπό αποπεράτωση δεν  μπορούν  να καλυφτούν η  να αναλυθούν και περιγραφούν με λόγια. Τα έργα σας μιλούν από μόνα τους και αποδεικνύουν και μας επιβεβαιώνουν για μια ακόμη φορά τον δυναμισμό, αποτελεσματικότητα αλλά και την ευστροφία που σας χάρισε ο Παντοδύναμος για να χειρίζεστε με θετικότητα τα διάφορα θέματα  της Μητροπόλεως μας.

Η αναχώρησης σας, να ξέρετε και να είστε βέβαιος ότι θα αφήσει βραχυπρόθεσμα αναπόφευκτα, ως αναγκαίο κακό, κενά, αλλά είμαι σίγουρος ότι ο αντικαταστάτης σας ο Σεβασμιότατος  Μητροπολίτης κ.κ. Δαμασκηνός, ο οποίος και υπηρέτησε στο παρελθόν εδώ στην Ν.Α και γνωρίζει καλά το γύρο περιβάλλον και  την Ομογένεια μας, θα μπορέσει σύντομα να καλύψει και συνεχίσει δυναμικότερα το Ιεραποστολικό Εργο που έχετε αρχίσει, τα θεμέλια του οποίου είναι πολύ γερά και ο χαρακτήρας σας θα παραμείνει άσβεστος  σ ΄αυτά.

 Επίσης να ξέρετε ότι η παρουσία σας εδώ στην Ν.Α  και  το έργο που έχετε επιτελέσει θα παραμείνει αξέχαστο τόσο στις καρδιές  της Ομογένειας όσο και στις αρχές τις χώρας με τις οποίες κατορθώσατε  να έχετε άριστες σχέσεις, κάτι που είναι πολύ δύσκολο για κάποιο ξένο και ιδιαίτερα Θρησκευτικό Εκπρόσωπο.

Είμαι σίγουρος αλλά και πεπεισμένος ότι η μετάθεση σας στην Ιερά Μητρόπολη Ζιμπάμπουε  θα δώσει νέα εικόνα και δυναμική στον Ορθόδοξο εκεί πληθυσμό και το σοβαρό έργο που έχει αρχίσει ο προκάτοχος σας Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Γεώργιος θα συνεχιστεί ακόμη εντονότερα από εσάς προς όφελος της Ορθόδοξης πίστης μας.

Το Σημαντικότερο κατά την άποψη μου στην Μετάθεση σας  είναι ο διορισμός σας ως του Εκπροσώπου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής  στους κόλπους της ΕΕ δηλαδή, είστε πλέον ο επίσημος εκπρόσωπος του εν λόγω Πατριαρχείου  στο ευρωπαϊκό κέντρο λήψης σοβαρών αποφάσεων και η δυναμικότητα που σας χαρακτηρίζει θα επηρεάσει θετικά κάποιες αποφάσεις που θα λαμβάνονται στις Βρυξέλλες. Είσθε εν ολίγης έμμεσα  ο Πρώτος Πρέσβης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στην Ε.Ε. Συγχαρητήρια, διότι τέτοιοι διορισμοί  είναι πολύ σημαντικοί και ουσιαστικοί. Επίσης θα πρέπει να γνωρίζεται ότι εκεί που αποτυγχάνει κάποιες φορές  η Διπλωματία μπορεί να επιτύχει η Θρησκευτική Διπλωματία .Επίσης τα συγχαρητήρια μου για τον χθεσινό(23.11.10) διορισμό σας ως διευθυντή για την αποπεράτωση του Ιεραποστολικού Κέντρου Κένυας. 

Δεν θα μακρηγορήσω πολύ, απλά θα ήθελα να σας ευχηθώ κάθε επιτυχία στην νέα σας τοποθέτηση και θα είμαι όπως πάντοτε στην διάθεση σας, όντας και Πρέσβης στην Ζιμπάμπουε, να σας παράσχω οποιαδήποτε, μέσα στα πλαίσια των υπηρεσιακών αλλά και προσωπικών  δυνατοτήτων μου, βοήθεια που θα μου ζητήσετε.

Προτού τελειώσω τον σύντομο  χαιρετισμό μου, θα ήθελα σε ένδειξη τιμής, εκτίμησης και Σεβασμού στο πρόσωπο σας, να σας χαρίσω αυτό το βιβλίο με τίτλο  ¨¨ Μια Παταγώδης Αποτυχία των Διεθνών Σχέσεων  της Claire Palley ¨¨ για να το διαβάζεται στον ελεύθερο σας χρόνο και εμπλουτίσετε ακόμη περισσότερο τις γνώσεις σας πάνω στο Εθνικό μας πρόβλημα που ταλανίζει εδώ και 36 ολόκληρα χρόνια την ιδιαίτερη   μας πατρίδα.

Σας ευχαριστώ και σας εύχομαι καλές επιτυχίες στην νέα σας Έδρα .

Θα ήταν παράλειψη μου επίσης να μην συγχαρώ τον  δυναμικό πάτερ Γιάννη για τον διορισμό ως του νέου Επισκόπου Μοζαμβίκης καθώς και στο αξιαγάπητο πάτερ Άθω για τον διορισμό του  ως υπευθύνου της Εξαρχίας του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στην Κύπρο.

Επίσης ένα μεγάλο καλωσόρισες στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Κιτίου κ.κ. Χρυσόστομο.

Σας εύχομαι χαρούμενες γιορτές και ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος.

Σας ευχαριστώ.  

 

Η Ιερά Μητρόπολη Ζιμπάμπουε και Αγκόλας περιλαμβάνει στην πνευματική της δικαιοδοσία τα κράτη Ζιμπάμπουε και Αγκόλα.

Ενθρονίστηκε ο νέος Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε Σεραφείμ

Την Κυριακή, 28η Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκε στο Χαράρε η ενθρνόνιση του νέου Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε και Αγκόλας Σεραφείμ από τον Προκάτοχον του εκ μέρους της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β’ Σεβασμιώτατον Μητροπολίτη Άκκρας κ. Γεώργιον με τη παρουσία των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Καλής Ελπίδος Σεργίου και Ζάμβιας και Μαλάουϊ Ιωακείμ.

Στη συνέχεια παραθέτουμε τον ενθρονιστήριο λόγον του νέου Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε κ. Σεραφείμ.

«Ανάστα, Κύριε, βοήθησον ημίν και λύτρωσαι ημάς ένεκεν του ονόματος σου», «Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον από του νυν και έως του αιώνος» Σήμερον, «ως τω Κυρίω έδοξε, ούτω και εγένετο»

Ενώπιον Θεού και ανθρώπων ευσεβών, δηλώνω εν φόβω Θεού ότι η ποιμαντική μου διακονία εις την σεπτήν πρόταση του Αλεξανδρινού Προκαθημένου μας κ.κ. Θεοδώρου και η εκλογή μου από τους αγίους Συνοδικούς Αδελφούς Αρχιερείς, θα είναι διακονία χρέους, προσφοράς και διαρκούς θυσίας διά το καλόν του ευσεβούς ποιμνίου της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως Ζιμπάμπουε και Αγκόλας, όπως άλλωστε έπραξα και εις το παρελθόν με υπακοή και αφοσίωση τόσον ως Μητροπολίτης Κένυας και Ειρηνουπόλεως, Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας, όσο κι ως Τοποτηρητής των Ιερών Μητροπόλεων Μουάντζας και Ζιμπάμπουε.

Διαβεβαιώνω με σεβασμόν την Σεπτήν Κορυφήν του Αλεξανδρινού Θρόνου, τον Μακαριώτατον Πάπαν και Πατριάρχη μας κ. Θεόδωρον Β’ και υμάς Αγαπητέ Εκπρόσωπε του, Άγιε Ακκρας κ. Γεώργιε, τους Αγίους Αδελφούς Αρχιερείς και όλους τους παρευρισκομένους, ότι θα αναλώσω με τη βοήθεια του Θεού όλες μου τις δυνάμεις για την ιεράν διακονία του Πατριαρχείου μας, και μάλιστα του ευσεβούς πληρώματος της Ιεράς Μητροπόλεως Ζιμπάμπουε και Αγκόλας, αγωνιζόμενος να τηρώ πάντοτε απαραχάρακτον και αναλλοίωτον την αρχέγονη πίστη της Εκκλησίας μας με ευσέβεια υπακοής εις το Σεπτόν πρόσωπον του Αλεξανδρινού Προκαθημένου, του Πάπα και Πατριάρχου μας κ. Θεοδώρου Β’ και εις τας αποφάσεις της Αγίας Συνόδου του Παλαιφάτου Πατριαρχείου μας.

Εν ονόματι του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού καλούμεθα όλοι εμείς οι κληρικοί και το ευσεβές πιστόν ποίμνιον του Πατριαρχείου μας, όπως συστρατευθώμεν πέριξ του Αλεξανδρινού Προκαθημένου μας κ. Θεοδώρου διά να συμβάλωμεν όλοι μας ενωμένοι και αγαπημένοι εις το μεγάλον και ιερόν αναληφθέν έργον του που ξεκίνησαν επάξια οι Προκάτοχοι του Πατριάρχες Νικόλαος, Παρθένιος και Πέτρος, προς ανανέωσιν της αποστολής του Πατριαρχείου μας.

Όπως άλλωστε πολύ εύστοχα τονίζει ο Μακαριώτατος Πατριάρχης μας και Πνευματικός μας Πατέρας κ. Θεόδωρος, «η οικουμενική αποστολή του Παλαίφατου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας εκφράζεται με την Ιεραποστολική του δράση σε όλα τα Έθνη και σε όλες τις φυλές της Αφρικής».

Ιδιαίτερα σ’ αυτήν την Ιερά Μητρόπολη πρόσφεραν τα μέγιστα διά την διακονία του Ευαγγελικού λόγου της εν Χριστώ σωτηρίας οι μακαριστοί Μητροπολίτες Κύριλλος, Χρυσόστομος και Ιωάννης,  αιωνία αυτών η μνήμη, ως επίσης κι οι νυν Μητροπολίτες Γέροντας Μέμφιδος Παύλος, Κένυας Μακάριος, Ναυκράτιδος Κύριλλος, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης μας κ. Θεόδωρος και φυσικά όπως όλοι μας γνωρίζουμε ο προκάτοχος μου και αγαπητός μου Αδελφός Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Άκκρας και Έξαρχος πάσης Δυτικής Αφρικής και Εκπρόσωπος του Πατριάρχου μας στην Ελλάδα κ. Γεώργιος.

Σεβασμιώτατε Αγαπητέ μου Αδελφέ Άγιε Άκκρας κ. Γεώργιε, Ο Πατριάρχης μας, οι Αρχιερείς του Θρόνου, κλήρος και λαός κι ιδιαίτερα το ευσεβές ποίμνιο της Ιεράς αυτής Μητροπόλεως, σου εκφράζουμε δημόσια την ευγνωμοσύνη μας που συνέχισες το μεγάλο έργο που ξεκίνησαν οι Προκάτοχοι σου κι ιδιαίτερα ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος ως Ζιμπάμπουε.

Η πολυετής διακονία σου ως στενός συνεργάτης του μακαριστού Πατριάρχου μας Πέτρου του Ζ’  με τη βοήθεια του Θεού και τα πολλαπλά σου χαρίσματα και πνευματικές και ποιμαντικές σου ικανότητες σε βοήθησαν τα μέγιστα κατά την εξαετή αρχιερατική σου διακονία στην Ιερά αυτή Μητρόπολη να πραγματοποιήσεις ένα μεγάλο μέρος των οραματισμών του μακαριστού μας Πατριάρχου Πέτρου, ολοκληρώνοντας με θαυμαστή επιτυχία τα δύο μεγάλα Ιεραποστολικά Κέντρα που ξεκίνησε ο Πατριάρχης μας Θεόδωρος, του Αγίου Νεκταρίου και του Αγίου Αθανασίου, και ξεκινώντας άλλα σημαντικά έργα που η ταπεινότητα μου καλείται να σε μιμηθεί εις την αρετή της γόνιμης δημιουργίας και της προσφοράς προς τους πονεμένους αδελφούς μας.

Χειροτόνησες ιθαγενείς κληρικούς, βάπτισες χιλιάδες ιθαγενείς, έδωσες φαγητό και νερό στους πεινασμένους και στους διψασμένους, έδωσες ξανά την ελπίδα με την βοήθεια ευσευβών χριστιανών σε χιλιάδες άπορα μικρά και ορφανά παιδάκια να φοιτούν σε σχολείο, έκτισες ναούς και κλινικές.

Σου είμαστε όλοι μας ευγνώμονες και σε καλούμε να μη πάψεις να προσεύχεσαι για όλους μας εδώ για να συνεχίσουμε το πρωτοκορυφαίον και πολύπλευρον Ιεραποστολικό σου έργον που εξυψώνει το Πατριαρχείο μας και δοξάζεται το όνομα του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού και της Ορθοδοξίας μας.

Πριν έξι σχεδόν χρόνια Αγαπητέ μου Άγιε Άκκρας ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος κ. Θεόδωρος κατά την ενθρόνιση σου, απευθυνόμενος στο πρόσωπον σου τόνιζε ότι «υπηρέτησες δίπλα στο μακαριστόν Πατριάρχη Πέτρο με αυταπάρνηση και αφοσίωση και έδωσες τον εαυτόν σου επί πέντε χρόνια, ως γραμματέας του και αργότερα ως Επίσκοπος Νειλουπόλεως και Πατριαρχικός Επίτροπος Αλεξανδρείας.

Ανέπτυξες αξιόλογη δραστηριότητα στην Αλεξάνδρεια και όλοι σε αγάπησαν για το ήθος σου, την ενάρετη ζωή σου, την ευγένεια, αλλά και για τις ικανότητες σου». Τα έξι χρόνια της συνεργασίας σου και της διακονίας σου κοντά στο Μακαριστόν Πατριάρχη μας Πέτρο, σε βοήθησαν με την χάριν του Αγίου Πνεύματος να προσφέρεις κορυφαίον Ιεραποστολικόν έργο για έξι χρόνια στη Μητρόπολη αυτή.

Το ίδιο σου ευχώμαστε προσευχόμενοι όλοι μας κάθε επιτυχία και για την νέα σου Μητρόπολη που καλείσαι να διακονήσεις στην Δυτική Αφρική, ως επίσης και τις μεγάλες σου ποιμαντικές ευθύνες να εκπροσωπείς τον Αλεξανδρινό Προκαθήμενο και το Πατριαρχείο μας στο Μητροπολιτικό κέντρο του Έθνους στην Αθήνα. Σε ευχαριστούμε Άγιε Αδελφέ.

Οι άγιοι Απόστολοι παρέδωσαν σε μας το ιερό παράδειγμα της θυσίας για να γνωρίζουμε ότι ο Αρχιερατικός και ηγετικός ρόλος εις την Εκκλησία είναι ρόλος αυτοθυσίας και όχι επιγείων απολάυσεων.

Έτσι «έτεροι των Αποστόλων εμπαιγμών και μαστίγων πείραν έλαβον, έτι δε δεσμών και φυλακής, … εν φόνω μαχαίρας απέθανον, …. υστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι» (Εβρ. 11,36).

Ταυτόχρονα όμως η Αρχιερατική Μίτρα Αδελφοί, ως γνωστόν, δείχνει το υπέρτατον και θείο αξίωμα του Επισκόπου ο οποίος ως κεφαλή του έχει τον Κύριον ημών Ιησού Χριστόν επαναλαμβάνοντας με πίστη στο Θεόν την αγιογραφική μαρτυρία ότι «Κύριος εμοί βοηθός και ου φοβηθήσομαι τι ποιήσει μοι άνθρωπος» (εβρ. 13,6), διότι «κατέχωμεν την ομολογίαν της ελπίδος ακλινή» (εβρ. 10, 23β), γνωρίζοντας ότι «πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντι με Χριστώ» (Φιλιπ. 4, 13).

Η επιμονή μας να ζούμε με το φρόνημα των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας είναι η εγγύηση να βιώνουμε τις ευαγγελικές επιταγές της αρχέγονης Εκκλησίας ως πνευματική προετοιμασία για να μπορούμε να ανταποκριθούμε υπεύθυνα και με συνέπεια στην καθημερινή μας ποιμαντική διακονία με καθημερινό πνευματικό όπλο την ‘μάχαιραν του Πνεύματος και την θυσιαστική αγάπη προς τον διπλανό μας ως καθημερινή κένωσις».

Ο προφητικός λόγος του ιερού Θεόπνευστου Βιβλίου της Αποκαλύψεως «γίνου πιστός άχρι θανάτου, και δώσω σοι τον στέφανον της ζωής» (2,10β), ισχύει για όλους μας και μάλιστα διά τους κληρικούς, και θα έλεγα ιδιαίτερα τους Αρχιερείς.

Το Ωμοφόριον επί των ώμων του Επισκόπου δηλώνει ότι ο Αρχιερέας επιφορτίζεται όλες τις ασθένειες κι όλα τα βάρη κι όλες τις δυσκολίες κι όλες τις αγωνίες των χριστιανών, συμπάσχοντας με τον κάθε πιστόν.

Κατά τον ίδιο τρόπον το Αρχιερατικόν Εγκόλπιον δηλώνει ότι ο Αρχιερέας έχει συνέχεια εις την καρδίαν του το εμπιστευθέν από τον Θεόν ποίμνιον κι ότι συνέχεια το αγαπά και το βλέπει εν εγρηγόρσει για να το διακονήσει και να το προστατεύσει.

Με την ποιμαντικήν ράβδο ο Αρχιερέας ως υπεύθυνος ποιμένας οδηγεί τον λαόν του Θεού εις την βίωση των αρετών, διδάσκοντας την ευαγγελική αλήθεια για να οδηγήσει το ποίμνιο του εις την ελπίδα της μετοχής εις την Βασιλεία των Ουρανών.

Ο Αρχιερατικός Σάκκος συμβολίζει τον άραφον χιτώνα του Ιησού Χριστού που έσχισαν με τις κακοδοξίες τους οι αιρετικοί, και οι άγιοι Αρχιερείς αγωνίζονται με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος να τον συρράψουν με τις αποστολικές και Ορθόδοξες διδασκαλίες τους.

Πρωταρχική μου ποιμαντική ευθύνη, ακολουθώντας το παράδειγμα του Αλεξανδρινού Προκαθημένου κ. Θεοδώρου, που καλείται από τον κόσμο ως ο «Ιεραπόστολος Πατριάρχης», κι ως ο «Πατριάρχης των ορφανών παιδιών» και των προκατόχων μου κι ιδιαίτερα του Αγίου Άκκρας κ. Γεωργίου, είναι οι ακόλουθοι ποιμαντικοί, φιλανθρωπικοί και κατηχητικοί  τομείς δράσης.

1.    Ενίσχυση του Απόδημου Ελληνισμού

2.    Ποιμαντική φροντίδα των αδελφών μας Ρώσων, Σέρβων, Ρουμάνων, Βουλγάρων, Ουκρανών, Λιβανέζων κι άλλων Ορθοδόξων Εθνικοτήτων

3.    Ενίσχυση και στήριξη του Ορθόδοξου Ιεραποστολικού μας έργου

4.    Ενίσχυση της Κατηχητικής διδασκαλίας της Εκκλησίας μας

5.    Φιλανθρωπική Δράση

6.    Στήριξη της Ελληνικής Παιδείας

7.    Συμβολή του Πατριαρχείου μας στα κοινωνικά προβλήματα της Χώρας, φτώχειας, έϊτς, και προσφορά ίσων ευκαιρειών παιδείας και πρόσβαση σε θέματα υγείας.

8.    Συμβολή του Πατριαρχείου μας στην προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στην ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων με αγάπη και συνεργασία για την κοινή πρόοδον και ευημερία.

9.    Συνέχεια και ολοκλήρωση του υφιστάμενου έργου του Προκατόχου μου κ. Γεωργίου.

10.   Κτίσιμο Ορφανοτροφείου του Πατριαρχείου μας (Η Ζιμπάμπουε είναι η πρώτη χώρα στο κόσμο που έχει το μεγαλύτερο αριθμόν ορφανών παιδιών).

11.   Συμβολή του Πατριαρχείου μας στην αντιμετώπιση προβλημάτων με την εμπορία και εκμετάλλευση ανθρώπων (human trafficking) και ευαισθητοποίση σε θέματα Περιβάλλοντος.

Τελειώνοντας ευχαριστώ με πολύ ευγνωμοσύνη τους άγιους Αδελφούς Αρχιερείς που μπήκαν στον κόπον να βρίσκονται σήμερα μαζί μου συμπροσευχόμενοι μαζί σας για την εν Χριστώ επιτυχία μου εις την καθ’ ημάς Ιερά Μητρόπολη Ζιμπάμπουε και Αγκόλας. Σας ευχαριστώ Άγιε Καλής Ελπίδος, Ναμίμπιας, Λεσότο και Σουανζέλαντς κ. Σέργιε, σας ευχαριστώ  άγιε Ζάμβιας και Μαλάουι κ. Ιωακείμ, σας ευχαριστώ Άγιε Μοζαμβίκης κ. Ιωάννη, ευχόμενοι όλοι μας προσευχόμενοι κάθε επιτυχία και στο δικό σας ποιμαντικό και Αρχιερατικό έργον εις τας επαρχίας υμών.

Όλως ιδιαίτερως ευχαριστώ τον Εξοχώτατον Πρέσβη της Κύπρου, Ύπατον Αρμοστήν κ. Αργυρόν Αντωνίου για τη συνεχή συμπαράσταση και βοήθεια της Πρεβείας μας και των Προξενείων μας προς το Ιεραποστολικό και ποιμαντικό μας έργον.

Ευχαριστώ τους Εξοχωτάτους Πρέσβεις που μας τιμούν σήμερα με την παρουσία τους, δείγμα της αγάπης τους και του σεβασμού τους προς το Παλαίφατον Πατριαρχείον Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής.

Ευχαριστώ και τους απουσιάζοντες Διπλωμάτες της Ελληνικής Πρεσβείας μέσω του τεχνικού υπαλλήλου της Πρεσβείας μας που η παρουσία του μας τιμά όλους ιδιαιτέρως.

Ευχαριστώ τους αγαπητούς μας φίλους που ήρθαν από την Ελλάδα και την Κύπρο, από την Νότιο Αφρική και τις μακρυνές πόλεις του Ζιμπάμπουε.

Ευχαριστώ  εκ μέρους του Αλεξανδρινού Προκαθημένου, του Πατριάρχου μας Θεοδώρου τις Αδελφές Ορθόδοξες Εκκλησίες διά την συνεχή βοήθεια τους στο έργον μας κι όλους εκείνους τους ευσεβείς χριστιανούς που μας βοηθούν στο θεάρεστον έργον της Ιεραποστολής.

Ευχαριστώ επίσης και τα Μέλη της Επιτροπής, που με επικεφαλής τον αγαπητόν μου Γενικόν Αρχιερατικόν Επίτροπον πρωτοπρεσβύτερον πατέρα Γεώργιον έχουν ετοιμάσει τα της ενθρονίσεως. Ευχαριστίες απευθύνω και προς την Πρόεδρο της Ομοσπονδίας και Σωματείων και Αδελφοτήτων και Συνδέσμων Ζιμπάμπουε κ. Έλλη Κουμίδου, προς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Ζιμπάμπουε κ. Κουμίδη και στα μέλη του Συμβουλίου του, και προς όλους όσουν έχουν βοηθήσει κα συνεισφέρουν στην επιτυχία της ενθρονίσεως μου.

Η παρουσία του Πατριαρχείου μας πρέπει να γίνει εντονώτερη. Η ανέγερση Ιερών Ναών, σχολείων και πνευματικών και ιατρικών κέντρων εις το κατά πλείστον ενδεές πλήρωμα της Εκκλησίας μας είναι εκ των άμεσων προτεραιοτήτων μας.

Καλούμαστε όλοι μας να συνστρατευθούμε με επικεφαλής τον Αλεξανδρινόν Προκαθήμενον μας κ. Θεόδωρον για μια γόνιμη και δυναμική παρουσία και μαρτυρία της Ορθοδοξίας στην Αφρικανική Ήπειρον. «Ούτω λαμψάτω το έργον ημών ενώπιον των ανθρώπων, όπως δοξάσωσιν τον Πατέρα ημών τον εν τοις ουρανοίς».

Σας ευχαριστώ όλους. Ο Θεός να σας έχει πάντα καλά και να προοδεύετε. Αμήν.

διαβάστηκε 20137 φορές

 

Φωτογραφίες από την ενθρόνιση του Ζιμπάμπουε Σεραφείμ

Παρακάτω ακολουθεί η ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Άκκρας κ. Γεωργίου (πρώην Ζιμπάμπουε), κατά την διάρκεια της Ενθρόνισης του Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε Σεραφείμ στο Χαράρε.

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε και Αγκόλας, αγαπητέ αδελφέ και συλλειτουργέ  κ. Σεραφείμ

Είναι ανάμεικτα τα αισθήματα που με διακατέχουν σήμερα. Είμαι βαθειά συγκινημένος που η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β’ μου έδωσε την εντολή να τον εκπροσωπήσω στην τελετή ενθρονίσεως του νέου Ποιμενάρχη αυτής της ευλογημένης επαρχίας του Αλεξανδρινού Θρόνου, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε και Αγκόλας κ.κ. Σεραφείμ.

Είμαι επίσης συγκινημένος που έφτασε η ώρα να παραδώσω και επίσημα την σεπτή επαρχία που ο Θεός δια ευχών και ευλογιών του Μακαριωτάτου Πατριάρχη μας και την ομόφωνη έγκριση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Παλαιφάτου Πατριαρχείου μας, ευδόκησε να ποιμάνω για 6 συναπτά έτη.

Είμαι όμως χαρούμενος που παραδίδω την σκυτάλη σε ένα καταξιωμένο Ιεράρχη του Πατριαρχείου μας, μια εκκλησιαστική προσωπικότητα ευρέως γνωστή και αποδεκτή σε όλο τον Χριστιανικό κόσμο, έναν Ιεραπόστολο Αρχιερέα που τα τελευταία 13 χρόνια εργάζεται ασταμάτητα για να μεταδώσει το φως της Ορθοδοξίας στην Αφρικανική ήπειρο αλλά και έναν Αρχιερέα με βαθειά θεολογία που αγωνίζεται καθημερινά για να ακούγεται η φωνή της Ορθοδοξίας σε όλους τους Διεθνείς Οργανισμούς και σε όλους του διαλόγους με τα άλλα χριστιανικά δόγματα και ομολογίες.

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Ο νέος σας Ποιμενάρχης γεννήθηκε στην μεγαλόνησο, αγιοτόκο και μαρτυρική Κύπρο. Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Κύκκου και διέπρεψε στις θεολογικές του σπουδές στην Ελλάδα και στην Αγγλία. Αυτό άλλωστε μαρτυρούν και οι καθηγητές του, μεγάλα ονόματα του θεολογικού κόσμου τόσο στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όσο και στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Ντάραμ.

Υπηρέτησε ως Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος στην Κένυα και στην Τανζανία, ως Μητροπολίτης Κένυας και Ειρηνουπόλεως, ως Πατριαρχικός Επίτροπος Νταρ Ες Σαλάαμ και Μπουκόμπας, ως Γενικός Διευθυντής της Πατριαρχικής Σχολής Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ’ στην Ναιρόμπι, και τα τελευταία 10 έτη ως Μητροπολίτης Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας.

Είναι αντιπρόεδρος του Παναφρικανικού Συμβουλίου Εκκλησιών, μέλος συνοδικών επιτροπών για τον Διαχριστιανικό και Διαθρησκειακό διάλογο και εκπροσωπεί το Πατριαρχείο μας στους επίσημους διαλόγους με την Ρωμαιοκαθολική και την Αγγλικανική Εκκλησία.

Λόγω της δυνατής και αγωνιστικής προσωπικότητάς του, του χαρίσματος των δημοσίων σχέσεων, της κατηρτισμένης, ορθής και υγιούς θεολογίας του και της μεγάλης του προσφοράς, στην τελευταία συνεδρίαση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου μας, διορίστηκε από τον Πατριάρχη μας ως Επίσημος Εκπρόσωπος της Αλεξανδρινής Εκκλησίας στους Διεθνείς Οργανισμούς, στα Διεθνή Συνέδρια και στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

Όλα τα προαναφερόμενα είναι μια μικρή περίληψη του πλούσιου βιογραφικού του νέου σας Ποιμενάρχη, τόσο πλούσιου όσο πλούσια είναι και η ψυχή του σε αισθήματα αγάπης για τον Θεό αλλά και για τον συνάνθρωπό του.

Σεβασμιώτατε,

Οι δεσμοί σας με την Ζιμπάμπουε δεν είναι σύγχρονοι. Διατελέσατε τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Ζιμπάμπουε μετά την παραίτηση του Σεβασμιωτάτου κ. Κυρίλλου Β’, χειροτονήσατε τον πρώτο Αφρικανό ιερέα, τον π. Ραφαήλ, ήσασταν παρόν στην κατάθεση του θεμέλιου λίθου του πρώτου Ιεραποστολικού Κέντρου στην χώρα, αυτό του Αγίου Νεκταρίου, ενθρονίσατε ως Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε τον νυν Πατριάρχη μας, ήσασταν επίσης παρών στην τελετή ενθρονίσεώς μου, στα εγκαίνια του Ιερού Ναού Σωτήρος Χριστού στο Χαράρε, στην κατάθεση του θεμέλιου λίθου του Ιερού Ναού της Παναγίας της Χρυσομυρούσας εντός της Ελληνικής Σχολής και της Ελληνικής Ακαδημίας και στα εγκαίνια του πρώτου Ορθόδοξου σχολείου στην χώρα, του Κολλεγίου Κοσμάς Γρηγοριάτης στο Χαράρε.

Όλα αυτά Σεβασμιώτατε Άγιε Αδελφέ δεν είναι συμπτώσεις αλλά σημάδια από τον Θεό. Δεν έρχεστε σε μια άγνωστη χώρα, αλλά σε ένα οικείο περιβάλλον. Ήδη γνωρίζετε αρκετά μέλη του ποιμνίου σας και σύντομα θα γνωρίσετε σύσσωμη την παροικία μας αλλά και τις Ιεραποστολικές μας κοινότητες.

Ήσασταν εις εκ των τριών Αρχιερέων που στάθηκαν δίπλα μας καθ’ όλη την πολυετή διάρκεια της μεγάλης δοκιμασίας της χώρας, φροντίσατε πολλές φορές να μας αποστείλετε τρόφιμα στην περίοδο της πείνας, της στέρησης και του αποκλεισμού και προσωπικά φροντίσατε να διεξαχθεί στην επαρχία σας έρανος για την στήριξη του ελληνισμού της Ζιμπάμπουε και με την αρωγή του αγαπητού Πρέσβυ της Κύπρου, που σήμερα σας τιμά με την παρουσία του, εξασφαλίσατε ανθρωπιστική βοήθεια από την Κυπριακή Κυβέρνηση, βοήθεια την οποία διένειμε ο Πατριάρχης μας στην παρουσία σας τον Μάιο του 2009.

Ενθυμούμαι με συγκίνηση Σεβασμιώτατε, όσες φορές που επισκεπτόμουνα την Μητρόπολή σας, να επιμένετε να ανοίξω τα ντουλάπια της κουζίνας σας και να γεμίσω με τρόφιμα της βαλίτσες μου. Ενθυμούμαι να επισκεπτόμαστε μαγαζιά τροφίμων στο Γιοχάννεσμπουργκ και να γεμίζετε καρότσια με τρόφιμα για να στείλετε στην δοκιμαζόμενη Ζιμπάμπουε. Ενθυμούμαι τους ιδιοκτήτες των καταστημάτων να σας λένε Σεβασμιώτατε μα τι τα θέλετε όλα αυτά τα τρόφιμα δεν έχουμε πόλεμο, και εσείς να τους λέτε πρέπει να τα στείλουμε στους αδελφούς μας στην Ζιμπάμπουε, έχουν μεγάλη ανάγκη.

Έχοντας όλα αυτά υπόψη, γνωρίζοντας καλά την γενναιοδωρία σας και την μεγαλοψυχία σας, αλλά και την μέχρι σήμερα προσφορά σας στην Αφρική, από όποια θέση και αν υπηρετήσατε την Εκκλησία μας, φεύγω με ανακούφιση γιατί είμαι σίγουρος ότι αφήνω την Ζιμπάμπουε και την Αγκόλα σε πολύ καλά και άξια χέρια, καλύτερα από τα δικά μου. Αυτό άλλωστε μαρτυρά και η εμπιστοσύνη του Πατριάρχη μας στο πρόσωπό σας

Ενθυμούμαι επίσης με συγκίνηση Σεβασμιώτατε άγιε αδελφέ, την πρώτη φορά που σας γνώρισα στην Αθήνα, εγώ λαϊκός και φοιτητής, εσείς Γενικός Αρχιερατικός Κένυας. Υπηρετήσαμε και οι δύο μας, δύο μεγάλες μορφές Πατριαρχών, του μακαριστού Πέτρου και του νυν Πατριάρχη μας Θεοδώρου Β’.

Υπηρετήσαμε και οι δύο ως Ποιμενάρχες σε όμορες Μητροπόλεις, και να που σήμερα ο καλός Θεός, δι’ ευχών και ευλογιών του Πατριάρχη μας, μας φέρνει εδώ στον καλλοπρεπέστατο Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδος, στην παρουσία αγαπητών αδελφών και συλλειτουργών που ήρθαν από μακριά για να σας τιμήσουν, να σας ενθρονίζω ως διάδοχό μου, σε μια ευλογημένη και όμορφη επαρχία του Αλεξανδρινού Θρόνου. Η μέρα σήμερα είναι δική σας και η χαρά σας είναι χαρά μας.

Είμαι υπερήφανος Σεβασμιώτατε που σας παραδίδω αυτή την επαρχία που υπηρέτησαν καταξιωμένοι Αρχιερείς, μα πάνω από όλα μια επαρχία που μας έδωσε τον νέο μας Πατριάρχη. Είμαι υπερήφανος που σας παραδίδω μια επαρχία με πολύ καλούς κληρικούς, με καλό ελληνισμό και με μια οργανωμένη Ιεραποστολή που καθημερινά ανθίζει περισσότερο παρά τις πολλές δυσκολίες.

Είμαι πολύ υπερήφανος για τους κληρικούς που χειροτόνησα και για την μέχρι σήμερα πορεία τους. Δεν θέλω να αναφερθώ διεξοδικά στο τι επιτεύχθηκε τα τελευταία 6 χρόνια.

Θα ήθελα όμως να απευθύνω προσωπικές ευχαριστίες σε όσους στάθηκαν στο πλευρό μου, με στήριξαν, με ενίσχυσαν αλλά πάνω από όλα με αγάπησαν, όπως τους αγάπησα κι εγώ, αλλά δεν θα το κάνω γιατί είναι πολλοί. Γνωρίζουν ποιοι είναι, μα πάνω από όλα τους γνωρίζει ο καλός Θεός.

Αν κάποιος με πίκρανε τον συγχωρώ, αυτό άλλωστε επιβάλλει αυτό που πρεσβεύω και διδάσκω. Αν κάποιον άθελά μου λύπησα, πίκρανα ή σκανδάλισα, παρακαλώ τον φιλεύσπλαχνο Θεό να με συγχωρέσει.

Σεβασμιώτατε, εκ μέρους του Μακαριωτάτου Πατριάρχη μας, ενώπιον των μελών της Αγίας και Ιεράς Συνόδου μας, ενώπιον των διπλωματικών και κοινοτικών αρχών και ενώπιον κλήρου και λαού, σας καλωσορίζω στην νέα σας επαρχία και σας εύχομαι εκ βάθους καρδίας η αρχιερατεία σας στην Ζιμπάμπουε και στην Αγκόλα να είναι λαμπρή, όσο λαμπρό ήταν το φως του άστρου της Βηθλεέμ, όσο λαμπρό ήταν το φως της νεφέλης που σκέπασε το Θαβώριο όρος την ημέρα που μεταμορφώθηκε ο Κύριος και όσο λαμπρό ήταν το φως την ενδόξου Αναστάσεώς του.

Εκ μέρους του Μακαριωτάτου σας προσφέρω αυτό το εγκόλπιο για να το έχετε πάντα μαζί σας και να ενθυμείστε την ημέρα αυτή και επίσης αυτό το αρχιερατικό μπαστούνι για τις ιεραποστολικές σας περιοδείες στην Ζιμπάμπουε και στην Αγκόλα. Αμήν!

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ ΓΕΝΙΚΟΥ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΥ ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΑΓΑΝΗ

Πύργο χτίζουμε όλοι αντάμα

Και κάνουμε  το τάμα

Κανένας μας να μην σταθή

Ώσπου ο πύργος να στηθή

Κι ως τα ουράνια να υψωθή

 

            Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Ζιμπάμπουε και Αγκόλας, κ.κ. Σεραφείμ,

Με αυτόν τον νεανικό χριστιανικό παιάνα,σας καλωσορίζουμε στην μητρόπολη μας,δίνονταςαπό την πρώτη ημέρα την μεγάλη υπόσxεση,

ότι κάτω από την πνευματική σας διακονία όλοι μαζί ενωμένοι και αδελφωμένοι, θα αγωνισθούμε για την Εκκλησία του ζώντος Χριστού, που είναι ο στύλος και το εδραίωμα της αληθείας.Τα προβλήματα και οι δυσκολίες είναι πολλά και θέλουν ειδική ποιμαντική.

 

            Πιστεύουμε ,όμως,ότι θα δώσετε πολλά στον συνάνθρωπο που έχει ανάγκη,πνευματική,ηθική,αλλα και υλική στήριξη.Γίνεσθε από σήμερα για τον τόπο μας συνεχιστής του λαμπρού έργου των προκατόχων σας,εργάτης  του δύσκολου παρόντος και οδηγός του καλού μέλλοντος.Καλείσθε να διακονήσετε τον πιστό λαό του Κυρίου με πολύπλοκα και δύσκολα προβλήματα.Αλλά η ιερά σοφία σας,  η πείρα περί τα εκκλησιαστικά ο θείος ζήλος σας θα τα διευθετήσει όλα και θα τα φέρει είς πέρας.

 

            Ο ιερός Εφημεριακός Κλήρος της Ζιμπάμπουε και όλοι οι πιστοί με βαθήτατα αισθήματα τιμής και σεβασμού και εν Κυρίω αγάπης,σας υποδεχόμεθα,και δι΄εμού του αναξίου,ευχόμεθα υγεία, μακροημέρευση, επιτυχία, και στο βαρύ έργο σας έχετε την αφοσίωση όλων μας.

Εις πολλά έτη. Αξιος!!!!!

 

We build the tower together

and make the right vow

None of us will rest

till the tower is built

and reaches the heavens now

 

Your Eminence Metropolitan of Zimbabwe and Angola Mr Seraphim,

            With this youthful Christian paean , we welcome you to our metropolis, giving you from the first moment our solemn promise, that under your ministry, united and together in brotherhood, we will fight for the church of the living Christ, who is the pillar and bases of truth. The problems and difficulties are many needing special pastoral care.

 

            However, we believe that you will give much to your fellowmen in need, both spiritually and morally, together with material support. From today you become the successor of the brilliant work carried out by your predecessors, who worked for a better future in difficult times. Minister the faithful people of our Lord who suffer the complexities and problems of life. Your wisdom and experience of the church and your divine zeal will guide you to success.

 

            The holy Ministers of Zimbabwe and all the faithful welcome you with a deep sense of honor and respect and on their behalf I wish you health, longevity and success in the difficult task ahead.

 God bless You Always!

           

  ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΟΜΙΛΙΑΣ  ΠΡΟΕΔΡΟΥ  ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ  ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ  ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ  ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ

  κ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ  ΚΛΩΣΤΡΗ

Τώρα  στρέφουμε  τα  μάτια  μας  προς  το  μέλλον  με  αισιοδοξία  και  καλωσορίζουμε  τον  νέο  μας  Μητροπολίτη  κ.κ.Σεραφείμ.

 Σεβασμιώτατε,  θέλω  να  είστε  σίγουρος  ότι  πάντα  θα  είμαστε  στο  πλευρό  σας  σαν  άτομα,  σωματεία  και  παροικία.  Θέλουμε  να  αισθάνεστε  ότι  ήρθατε  στα  παιδιά  σας  και  ότι  είστε  ο  πνευματικός  πατέρας  μιας  παροικίας   που  θα  σας  αγαπά  και  θα  σας  συμπαραστέκεται.  Μην  διστάσετε  ποτέ  να  μας  προσεγγίσετε  για  οποιοδήποτε  θέμα .  Θα  είμαστε  πάντα  δίπλα  σας  σε ότι  μας  χρειαστείτε. 

Σας  ευχαριστώ .

 

Οι ευθύνες της Ορθοδοξίας το 2012

Η ανατολή του νέου έτους είναι αφορμή να εκφράσουμε όλοι μας δημόσια τους προβληματισμούς μας για τις ποιμαντικές ευθύνες της Ορθοδοξίας για την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση των πολύπλοκων πολιτικών και κοινωνικών προβλημάτων της εποχής μας που απειλούν την ειρηνική συμβίωση των ανθρώπων ή τουλάχιστον τη συμβολή της προς τη κατεύθυνση αυτή και μάλιστα στην ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινωνίας για μια κοινωνική αλληλεγγύη για την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπου αυτά παραβιάζονται και καταπατούνται και φυσικά για την γόνιμη ηθική πίεση προς τους πολιτικούς μας κυβερνώντες αρχηγούς να προστατευθεί η θεία Δημιουργία του Θεού, δηλαδή ο Πλανήτης μας.

Ο λόγος του στρατηγού Ντεκόλ ότι «η Πολιτική είναι σοβαρή υπόθεση να την αφήσουμε μόνον στους πολιτικούς» ισχύει και για την συγχυσμένη εποχή μας.

Η φωνή των Ορθοδόξων Προκαθημένων με επικεφαλής τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο είναι μια ζωντανή ελπίδα για την υπέρβαση των αδιεξόδων που απειλούν την ειρηνική επιβίωση της Ανθρωπότητας. Αυτό διαφάνηκε μέσα από τα Χριστουγιεννιάτικα μηνύματά τους.

Όσο κι αν μας περικυκλώνουν απαισιόδοξα μηνύματα για το μέλλον των πολιτικών εξελίξεων σε τοπικό και διεθνές επίπεδο η ελπίδα της Ορθοδοξίας ότι θα ζήσουμε  σε ένα καλύτερο ειρηνικό  κόσμο αποτελεί ακόμη την άλλή διάσταση που εκφράζει τη θέση της Ορθοδοξίας ότι υπάρχει επιτέλους κι ο Θεός που ρυθμίζει μερικά πράγματα διαφορετικά από ό,τι υπολογίζουν οι άνθρωποι που ζουν μακρυά από την πίστη στο Θεό.

Διαχρονικά για δυό χιλιάδες χρόνια πρωταρχική διακονία της Ορθοδοξίας ήταν πάντοτε η ποιμαντική της ευθύνη να οδηγήσει τους ανθρώπους και μάλιστα τα Μέλη της Εκκλησίας στην εν Χριστώ σωτηρίαν.

Ποτέ όμως ο σωτηριολογικός προσανατολισμός της προς την Βασιλεία των Ουρανών την κράτησε μακρυά από τα καθημερινά πολύπλοκα κοινωνικά προβλήματα των ανθρώπων.

Άλλωστε η οδός προς την Βασιλεία των Ουρανών ανοίγει για τον άνθρωπον όταν αγωνίζεται για την εξάλειψη των κοινωνικών αδικιών και της καταπατήσεως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν συμμετέχει δυναμικά για την επικράτηση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ειρηνικής συμβιώσεως των λαών.

Αυτό έκαναν όλοι όσους η Εκκλησία μας τιμά ως αγίους και μάρτυρες της. Αυτό καλείται και σήμερα η Ορθοδοξία να πράξει με την ανατολή του νέου έτους.

Ήδη με την ιστορική πρωτοβουλία του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου να πραγματοποιηθεί η γνωστή Σύναξη Κορυφής των Ορθοδόξων Προκαθημένων στο Φανάρι τον Οκτώβριο του 2008 καθόρισε και τις κατευθυντήριες γραμμές της παρουσίας της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο.

Ως γνωστόν οι βασικές κατευθυντήριες γραμμές είναι οι ακόλουθες:
 

Α) Η προώθηση και ολοκλήρωση της προετοιμασίας της Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Β) Η ενεργοποίηση της συμφωνίας του έτους 1993 για το θέμα της Ορθοδόξου Διασποράς.

Γ) Η ενίσχυση των θεολογικών δυνάμεων στους διεξαγομένους διαλόγους με τους μη Ορθοδόξους.

Δ) Η διακήρυξη του ζωηρού Ορθοδόξου ενδιαφέροντος για την προστασία του Φυσικού περιβάλλοντος.

Ε) ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΗΣ Διορθοδόξου Επιτροπής για τη μελέτη των ζητημάτων της Βιοηθικής.

 

Οι περισσότεροι από τους παραπάνω στόχους κινούνται μέσα στα πλαίσια της πραγματοποιήσεως των οραματισμών των Ορθοδόξων Προκαθημένων και μάλιστα του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου για μια γόνιμη παρουσσία της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο.

Ήδη οι εργασίες της Διορθόδοξης Επιτροπής της Γενεύης ξεκίνησαν ελπιδοφόρα με τις πρώτες  περιφερειακές συνάξεις των Ορθοδόξων Επισκόπων υπό την προεδρία των τοπικών Αρχιερέων του Οικουμενικού Πατριαρχείου για καλύτερο συντονισμό της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο και στις τοπικές κοινωνίες που δραστηροποιούνται δίνοντας  δυναμικά και ενωμένα η Τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία την παρουσία της και τη συμβολή της  στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Η πορεία προς την λύση του προβλήματος της Διασποράς ήδη πήρε τον δρόμον της κι η επόμενη συνάντηση της Διορθόδοξης Επιτροπής στην Γενεύη τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους θα είναι μεγίστης σημασίας προς την κατεύθυνση αυτή για να προχωρήσουμε και στην κανονική εκκλησιαστική προσέγγιση του θέματος του αυτοκεφάλου.

 

Ο συντονιστικός ρόλος του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου για την παρουσία της Οικουμενικής Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο είναι πλέον μια πραγματικότητα που μας βοηθά όλους μας κι ιδιαίτερα τους Προκαθημένους των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών να ενώσουμε τις φωνές των περισσότερων σήμερα από τρακόσια εκατομμύρια  Ορθοδόξων πιστών να μπορούν να διαδραματίζουν κάποιο σοβαρό ρόλο στο τοπικό και διεθνές κοινωνικό γίγνεσθαι, προστατεύοντας αρχές και αξίες που σχετίζονται με το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δημοκρατικών αρχών και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας των πολιτών για την προστασία του Περιβάλλοντος.

Οι αποτυχίες των παγκοσμίων συνδιασκέψεων κορυφής για το Περιβάλλον στην Κοπενχάγη και στο Καντού αποτελούν πρόσκληση για όλους μας να εργασθούμε ως Ορθόδοξοι για την επιτυχία της συνδιασκέψεως κορυφής που θα πραγματοποιηθεί αυτό το έτος στο Ντέρπαν της Νοτίου Αφρικής.

Οι Διεκκλησιαστικοί και Διαθρησκειακοί Διάλογοι που αποβλέπουν στην ενίσχυση της ενότητας τους σώματος της Ανθρωπότητας, όσο κι αν υπάρχουν αυτοί που τους υποθάλπτουν και τους πολεμούν, προχωρούν, έστω και με αργά βήματα, σταθερά προς την πορεία της συμφιλιώσεως και της ειρηνικής συναλλαγής, έτσι ώστε εις το όνομα της θρησκείας να μη πραγματοποιούνται εγκλήματα και κοινωνικές αδικίες, αλλά η κοινή ευθύνη να προστατεύεται με κάθε τρόπο η ανθρώπινη ζωή ως δώρον Θεού.

Η απουσία της Ορθοδοξίας από το Διαθρησκειακό Διάλογον δεν συμβάλλει στην αντιμετώπιση του θρησκευτικού φανατισμού που εν πολλοίς συνδέεται και με την υπόθεση της τρομοκρατίας, που απειλεί πλέον αθώους ανθρώπους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη μας.

Εκεί ίσως που ακόμη κινούμαστε κάπως καθυστερημένα είναι το θέμα της έναρξης των εργασιών της Διορθόδοξης Επιτροπής για θέματα Βιοηθικής.

Η συνεργασία της Εκκλησιαστικής Ηγεσίας με την Πολιτική και τον Επιστημονικό και Ακαδημαϊκό κόσμο είναι πλέον μονόδρομος για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθωμεν από τα αδιέξοδα που βρίσκεται η Ανθρωπότητα για να μπορέσει να επιβιώσει.

Οι αισιόδοξοι οραματισμοί του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου για την σύγκληση της Μέλλουσας Μεγάλης Πανορθοδόξου Συνόδου θα μας βοηθήσει όλους να δούμε γόνιμα και δημιουργικά τη παρουσία της Ορθοδοξίας στην αντιμετώπιση των πολύπλοκων κοινωνικών προβλημάτων της εποχής μας.

Είναι λάθος να επηρεαζόμαστε απαισιόδοξα από τοπικά κοινωνικά και οικονομικά ή εθνικά προβλήματα μιας τοπικής κοινωνίας ή μιας χώρας και να αφήνουμε απαισιόδοξα μηνύματα και για την παρουσία της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο.

Και στους μεγαλύτερους διωγμούς της η Ορθοδοξία είτε από τους ειδωλολάτρες ρωμαίους αυτοκράτοτες είτε από άλλους πολέμιους της ποτέ της δεν έπαψε να είναι αισιόδοξη με την ελπίδα ότι θα ανατείλουν καλύτερες ημέρες για όλους μας.

Αυτό το μήνυμα της αισιοδοξίας καλείται και σήμερα η Ορθοδοξία να δώσει στον σύγχρονο κόσμο για να κρατήσουμε την ελπίδα της επιβίωσης μας ζωντανή.

Η μεγαλύτερη μας αμαρτία είναι να αδιαφορούμε για τις κοινωνικές αδικίες που μπορούν να γίνονται σε βάρος συνανθρώπων μας, έστω κι αν ζουν μακρυά μας. Η Παγκόσμια Κοινωνία είναι ταυτόχρονα και ένα μικρό χωριό, μια δική μας γειτονειά που αν αδιαφορήσουμε, τα προβλήματα των «άλλων και των ξένων» θα είναι και δικά μας.

Η συμβολή της Ορθοδοξίας προς την κατεύθυνση αυτή πρέπει να είναι συνεχής, διακριτική, συμφιλιωτική, γόνιμη, ενωτική, ειρηνική και διακονική

  • Συνέδριο Ορθοδόξων στη Ρουμανία για την Οικουμενική Κίνηση
     
    Σχόλια του Σεβ. Μητροπολίτου Ζιμπάμπουε και Αγκόλας Σεραφείμ

     

    Με τις ευλογίες του Μακαριωτάτου Προκαθημένου του Πατριαρχείου Ρουμανίας κ. Δανιήλ, το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών (ΠΣΕ), η τοπική Μητρόπολη Σιπίου και η Θεολογική Σχολή «Αντρέϊ Σακούνα», οργάνωσαν από τις 8 – 12 Νοεμβρίου έκτακτο Συνέδριο για τη διδασκαλία της ιστορίας και τις δραστηριότητες της  Οικουμενικής Κίνησης στις Ορθόδοξες Θεολογικές Σχολές και στη ζωή των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών.

    Όπως οι συρράξεις και οι διαιρέσεις των δύο Παγκοσμίων Πολέμων που απείλησαν την επιβίωση της Ανθρωπότητας και διετέραξαν την υπόθεσιν της παγκόσμιας ειρήνης, οδήγησαν στην δημιουργία του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, έτσι κι η διαίρεση του Χριστιανικού κόσμου, οδήγησε το 1948 στην οργάνωση του ΠΣΕ, για να συμβάλουν από κοινού κι οι Χριστιανοί στη προβολη των πνευματικών επιταγών του Ευαγγελίου για τη προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και γενικότερα στη συνεργασία όλων των Χριστιανών για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων κοινωνικών προβλημάτων της Ανθρωπότητας, που απειλούν την επιβίωση της.

    Με επικεφαλής το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, σταδιακά όλες οι τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες πρωτοστάτησαν προς την κατεύθυνση αυτή. Οι σημερινοί Προκαθημένοι των Ορθοδόξων Εκκλησιών πρωτοστάτησαν στην Ιστορία της Οικουμενικής Κίνησης, η οποία δεν αποβλέπει στην απώλεια της αυθεντικής Ορθόδοξης ταυτότητας της αρχέγονης Αποστολικής Εκκλησίας, αλλά στην υπεύθυνη ζωντανή μαρτυρία της Ορθοδοξίας στο σύγχρονο κόσμο για να βγούμε από τα αδιέξοδα που οδηγούν την κοινωνία όταν η Ορθόδοξη Εκκλησία απουσιάζει από τα κέντρα των αποφάσεων που αφορούν το μέλλον του Πλανήτη μας.

    Η Ορθόδοξη Εκκλησία, όπως τονίζει ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, ποτέ της δεν ταυτίζεται με τον κόσμο, προσπαθεί όμως με την επαφή μαζί του, να τον εκκλησιοποιήσει, να κυριαρχήσει δηλαδή στις καρδιές αυτών που μας ηγούνται και γενικότερα στις ψυχές των ανθρώπων η αγάπη και η δικαιοσύνη του Θεού.

    Αυτό έκανε ο Αρχηγός της πίστεως μας, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός στις συναγωγές και στις πλατέες του κόσμου, αυτό έκανε ο απόστολος Παύλος στην Ακρόπολη και στα Έθνη, αυτό έκαναν οι άγιοι Απόστολοι και οι διάδοχοι τους, αυτό κάνουν κι οι Προκαθήμενοι των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών και οι εκπρόσωποι τους στα πέρατα της Οικουμένης, οσάκις η Εκκλησία τους καλεί να διακονήσουν τη μαρτυρία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, πέραν των στενών εκκλησιολογικών της ορίων.

    Πρέπει όμως να δούμε με πολύ κατανόηση κι όλες εκείνες τις σοβαρές φωνές που προβάλλουν επιφυλάξεις και αντιδράσεις στην παρουσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο χώρο της Οικουμενικής Κίνησης. Οι ελάχιστες υπερβολές και ακρότητες ορισμένων κύκλων της Οικουμενικής Κίνησης που είναι αντίθετες με τη διδασκαλία του Ευαγγελίου και τη ζωή της αρχέγονης Εκκλησία απομακρύνουν τους Ορθόδοξους από την Οικουμενική Κίνηση. Η επίσημη εμμονή όμως των αρμοδίων Διορθοδόξων Επιτροπών κι οι Συνάξεις των Προκαθημένων μας να συνεχίσουμε να δίνουμε τη παρουσία μας σημαίνει ότι ο Διάλογος είναι ένα από τα εγγενεί στοιχεία της ταυτότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας που οι τυχόν παρεκτροπές κάποιων κύκλων στο χώρο της Οικουμενικής Κίνησης επιβάλλουν ακόμη περισσότερο την παρουσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας για να προβάλλει περισσότερο την αρχέγονη διδασκαλία της Αποστολικής Εκκλησίας. Η απομάκρυσνη και η φυγή από το χώρο της αμαρτίας επιτελείται μόνο με τη παρουσία της προφητικής παρουσίας του Ιωνά, με την μαρτυρία δηλαδή της διδασκαλίας της Εκκλησίας μας, διαφορετικά η κατρακύλα της απώλειας από την εν Χριστώ ζωή θα θεωρηθεί ότι ανάμεσα σ’ αυτούς που συμβάλλουν αδιάφορα είναι κι η απουσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε με τη παρουσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας παντού και πάντοτε, αντίθετα η απουσία της είναι που πρέπει να μας προβληματίζει, ιδιαίτερα εκεί που βλέπουμε ότι κινδυνεύει η αυθεντική βίωση των πνευματικών επιταγών του Ευαγγελίου μας.

    Ο Ιησούς Χριστός πλησίαζε τις πόρνες και τους διεφθαρμένους τελώνες για να τους σώσει. Οι ασθενείς έχουν ανάγκη της επισκέψεως ιατρού.

    Η ευθύνη των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών σήμερα είναι  με ένα σοβαρό διάλογο με όλους εκείνους που καλοπροαίρετα εναντιώνονται στην παρουσία της Εκκλησίας μας στην Οικουμενική Κίνηση να δούμε βαθύτερα το νόημα μερικών κανόνων που αναφέρονται στην έννοια και στο περιεχόμενο της κοινής προσευχής. Όταν δηλαδή πάμε να κάνουμε Ιεραποστολή και κατήχηση σε μη Χριστιανούς και Ορθόδοξους που μας ζητούν να πληροφορηθούν για τη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, είναι λάθος αν ξεκινήσουμε με τη προσευχή του Κυρίου «Πάτερ ημών ο εν τοις Ουρανοίς....», ή όταν θα φάμε κάτι μαζί ένας κληρικός μας να ευλογήσει το φαγητό. Οι κανόνες της Εκκλησίας απαγορεύουν την συμπροσευχή όταν αναφέρονται στην μυστηριακή προσευχή, να φορέσουν δηλαδή ιερατικά άμφια και μη Ορθόδοξοι κληρικοί και να συμμετάσχουν μαζί μας σε κάποιο μυστήριο. Αυτό δεν έγινε ποτέ, ούτε θα γίνει εκ μέρους των Ορθοδόξων, γιατί σταθερή και πάγια θέση των Ορθοδόξων είναι ότι η Θεία Κοινωνία είναι έκφραση της ορατής ενότητας μας, ενώ η θέση των μη Ορθοδόξων είναι ότι η διακοινωνία (intercommunio) θα οδηγήσει στην ορατή ενότητα.

    Στο μεταξύ οι σοβαρές φωνές των αντιδράσεων στη παρουσία των Ορθοδόξων στην Οικουμενική Κίνηση πρέπει να προβληματίσουν σοβαρά όχι μόνο τους Προκαθήμενους μας, αλλά και τις Τοπικές Ιερές Συνόδους και να πάρουν δημόσια και υπεύθυνα θέση, εξηγώντας στους διαφωνούντες και στο ποίμνιο τους την έννοια και το σκοπό της παρουσίας των Ορθοδόξων στην Οικουμενική Κίνηση. Τους αντιδρούντας τους χρειαζόμαστε για να μη φτάνουμε σε παρεκτροπές, πρέπει όμως κι αυτοί μετά από σοβαρό θεολογικό διάλογο να δείχνουν το πρέποντα σεβασμό στους Προκαθημένους μας και στις αποφάσεις των Ιερών Συνόδων που προεδρεύουν. Αν μερικοί νομίζουν ότι με τον θρησκευτικό τους φανατισμό θα κρατήσουν τους οπαδούς τους κοντά τους, δεν έχουν θέση στη ζωή της Εκκλησίας, και πρέπει να υποστούν τις δέουσες κανονικές συνέπειες που προβλέπει το κανονικό δίκαιο της Εκκλησίας μας με την απομόνωση τους, όχι γιατί η Εκκλησία μας είναι άσπλαχνη, αλλά για να προστατεύει την εν Χριστώ σωτηριολογική πορεία των αθώων μελών της που μπορεί να παρασύρονται από ακραία φαινόμενα θρησκευτικού φανατισμού.

    Ένας από τους Προέδρους του ΠΣΕ είναι ο γνωστός σε όλους με παγκόσμια εμβέλια και υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Τυράνων και Αλβανίας κ. Αναστάσιος, στο παρελθόν ήταν ο αείμνηστος μακαριστός Πατριάρχης Αλεξανδρείας Παρθένιος, οι Προκαθήμενοι μας με επικεφαλής τον Οικουμενικόν μας Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και κορυφαίοι Ορθόδοξοι Ιεράρχες διακόνησαν στην παρουσία της Ορθοδοξίας στην Οικουμενική Κίνηση. Ο σημερινός Πρόεδρος της Επιτροπής Διοίκησης του ΠΣΕ είναι ο εκπρόσωπος του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου Μητροπολίτης Σασσίμων Γεννάδιος και Συντονιστής του Ανώτατου Θεολογικού Τμήματος του ΠΣΕ της «Πίστεως και Τάξεως» είναι ο εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Κύπρου,  γνωστός Μητροπολίτης Κωνσταντίας και Αμμοχώστου Βασίλειος. Κορυφαίοι Καθηγητές Θεολογίας όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών δίνουν τη μαρτυρία της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην  Ιστορία της Οικουμενικής Κίνησης. Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του ΠΣΕ είναι ο γνωστός Καθηγητής Γεώργιος Λαιμόπουλος.

    Με τη μαρτυρία τους αποδεικνύουν ότι η Θεολογία της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι Οικουμενική, δηλαδή παγκόσμια. Οι ένδοθεν πολέμιοι αδελφοί παραποιώντας την αλήθεια της μαρτυρίας τους, τους παρουσιάζουν όχι ως μάρτυρες της Οικουμενικής διδασκαλίας της Ορθοδοξίας, αλλά ως οικουμενιστές, ως δηλαδή προδότες της Ορθοδοξίας που αλλοιώνουν την παρουσία της. Αυτό είναι και το μεγάλο τους ψέμα κι η μεγαλύτερη  ασύστολη δημόσια συκοφαντία σε βάρος φωτισμένων ανθρώπων που δίνουν τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας στο σημερινό ταλαιπωρημένο κόσμο.

    Περιμένουμε πάρα πολλά από εκείνους που συνειδητά ή ασυνείδητα υποθάλπτουν τη παρουσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο σύγχρονο κόσμο με τους γενικούς αφορισμούς τους και τον αστήρικτο ζηλωτισμό τους.

    Τουλάχιστον στον ελληνόφωνον εκκλησιαστικό χώρο, εκκλησιαστικές προσωπικότητες, όπως ο π. Γεώργιος Καψάνης, ο π. Θεόδωρος Ζήσης, ο π. Γεώργιος Μεταλληνός, έντυπα όπως ο δημοφιλής «Ορθόδοξος Τύπος» και ευσεβείς Ιεράρχες μπορούν με ένα σοβαρό και υπεύθυνο διάλογο να προσεγγίσουν το θέμα της παρουσίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Οικουμενική Κίνηση με εκκλησιολογικές και κανονικές αναφορές, που θα βοηθήσουν το σύνολο των Ορθοδόξων για μια σωστή πορεία, χωρίς να φθάνουμε σε υπερβολές και αφορισμούς που θίγουν πρόσωπα που αφιέρωσαν τη ζωή τους όχι με ολιγώτερο ένθεο ζήλο για τη διακονία της Ορθοδοξίας, απομονώντας ακραίες άπρεπες επιθέσεις και συκοφαντίες από ανεξέλεκτους εκκλησιαστικούς κύκλους που θυμίζουν τους «ταλιμπάν» στο χώρο της Ορθοδοξίας.

    Το Συνέδριο της Ρουμανίας καλεί τον Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, έχοντας την κανονική ευθύνη συντονισμού διορθοδόξων θεμάτων, σε συνεργασία με τις τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες και τις Αρχαίες Ανατολικές Εκκλησίες να οργανώσει Διορθόδοξες συναντήσεις για τη σωστή ενημέρωση και πορεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην υπόθεση της Οικουμενικής Κίνησης. Το ευχώμαστε.

     

     

     

     

     

     

    Τελευταία Ενημέρωση
     

     

Διαβάστηκε : 13161 φορές
 
 
 

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Σεβ. Μητρ. Ζιμπάμπουε και Αγκόλας Σεραφείμ Κυκκώτη

(Εκπροσώπου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και σε Διεθνείς Οργανισμούς)

 

 

Η πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση στην Αλεξάνδρεια σε βάρος χριστιανών, αλλά κι η απαγόρευση των Τούρκων εισβολέων να τελέσουν οι ελάχιστοι μάρτυρες εγκλωβισμένοι στις παράνομα κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου την Χριστουγιεννιάτική λειτουργία τους, αναδεικνύουν έντονα την αναγκαιότητα του διαλόγου των Θρησκειών μέσω των εκπροσώπων τους για να βούμε μιά φόρμουλα συμφωνίας που να προστατεύεται η θρησκευτική ελευθερία, και γιατί όχι, η ευαισθησία των θρησκειών να προστατεύουν τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, έτσι ώστε από κοινού θρησκευτικοί αρχηγοί, πολιτικοί αρχηγοί, εκπρόσωποι Διεθνών Οργανισμών    να δίνουν προτεραιότητα στο  Διάλογο για τη λύση τοπικών, περιφερειακών και Διεθνών προβλημάτων.

Είναι πλέον κοινή διαπίστωση ότι τα παγκόσμια προβλήματα του προηγούμενου αιώνα αλλά και οι πολύπλοκες συγκρούσεις του αιώνα, μας οδήγησαν στην συνειδητοποίηση της σημασίας του διαλόγου μεταξύ των θρησκειών για την ειρηνική συνύπαρξη των λαών.  Διαφορετικά ο κάθε Βen Laden θα παίρνει το νόμο στα χέρια του με το φαινόμενο της τρομοκρατίας, με αποτέλεσμα αθώοι πολίτες να γίνονται θύματα της κάθε μορφής θρησκευτικού φανατισμού.

Η πρόληψη αποδεικνύεται πρακτικά η καλύτερη μορφή θεραπείας μιας ασθένειας που μπορεί να γίνει για όλους μάστιγα μαζικής καταστροφής. Η απόφαση της Εκκλησίας της Κύπρου να συγκαλέσει Διαθρησκειακό Συνέδριο Χριστιανών – Μουσουλμάνων

τον Φεβρουάριο είναι μια σημαντική κίνηση προς τη κατεύθυνση αυτή. Άλλωστε η συμμετοχή του Προέδρου της Κύπρου κ. Χριστόφια στην Διεθνή Διαθρησκειακή Συνάντηση Κορυφής στην Μπαρσελόνα (Βαρκελώνη) τον περασμένο Οκτώβριο σηματοδότησε τη σημασία του αναβαθμισμένου πλέον Διαλόγου των Θρησκειών με την συμμετοχή όχι μόνο Θρησκευτικών Αρχηγών, αλλά και Πολιτικών Αρχηγών ή εκπροσώπων Κυβερνήσεων και Διεθνών Οργανισμών, όπως είναι τα Ηνωμένα Έθνη.

Ακόμη η σημαντική κίνηση του Σεβ. Μητροπολίτου Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρου να οργανώσει το Διεθνές Βήμα των Θρησκειών αποδεικνύεται προφητική κίνηση για την στήριξη του Διαθρησκειακού Διαλόγου, έτσι ώστε να αντιμετωπισθεί το φαινόμενο του θρησκευτικού φανατισμού που οδηγεί σε μορφές βίας και τρομοκρατίας.

 

Στο χώρο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ξεκίνησε η ίδια προσπάθεια με τη Διαθρησκειακή Συνάντηση της Ασίζης με προτωβουλία του τότε Πάπα Paul κατά τη δεκαετία του 1980 που συνεχίζει κάθε χρόνο η Κοινότητα του Αγίου Εγιδίου. Δυστυχώς ο διάδοχος του, ο σημερινός Πάπας Benedict, κατάργησε το Ειδικό Συμβούλιο του Διαθρησκειακού Διαλόγου και μάλιστα το Διάλογο με το Ισλάμ.

Ο ρόλος των Παλαίφατων Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων για το Διάλογο Χριστιανών – Μουσουλμάνων είναι πολύ σημαντικός διότι συνυπάρχουν και λειτουργούν μέσα σε πλειοψηφούντες Μουσουλμανικές Κοινότητες.

 

Οι διαθρησκειακές Συναντήσεις λοιπόν αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, διότι μας δίνουν μία νέα δυνατότητα λύσεως προβλημάτων, που αν δεν αντιμετωπισθούν και λυθούν έγκαιρα στο τοπικό γεωγραφικό τους χώρον, από περιφερειακά γίνονται παγκόσμια κοινωνικά προβλήματα με ανεξέλεγκτες αρνητικές συνέπειες για όλη την ανθρωπότητα.

Κοινό συμπέρασμα των Συνέδρων στις Διαθρησκειακές αυτές συναντήσεις είναι ότι οι τοπικές συγκρούσεις οφείλονται στο μη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κι απουσίας ή δυσλειτουργίας υγειών δημοκρατικών θεσμών, στην έλλειψη θρησκευτικής ανεκτικότητας και τάσεων θρησκευτικού φανατισμού, στα οικονομικά και στρατιωτικά συμφέροντα  και φυσικά σε εθνικιστικές τάσεις ομάδων ή λαών σε βάρος μειονοτήτων ή άλλων λαών, το πρόβλημα της φτώχειας και τάσεις φυλετικού κι οικονομικού ρατσισμού και ξενοφοβίας.

΄Οπως σε κάθε περίπτωση, έτσι και στη προκειμένη, η μεγαλύτερη δυσκολία των Διαθρησκειακών αυτών συναντήσεων δεν είναι τόσο η διαγνωστική προοπτική των τοπικών συγκρούσεων, όσο η θεραπευτική προοπτική για την απαραίτητη καλή διάθεση και θέληση για λύση των υφιστάμενων προβλημάτων.

Τα στοιχεία που κυριαρχούν σήμερα στις Διαθρησκειακές  συναντήσεις, είναι συγχυσμένα,από τη μία ο πρόσκαιρος ενθουσιασμός κι από την άλλη, η επιφύλαξη κι ο συντηρητισμός. Παρόμοια συναισθήματα μεταφέρονται και σε όσους    για τον ένα ή τον άλλο λόγο συμμετέχουν ή συμβαίνει να    πληροφορηθούν ή να ενδιαφερθούν για τις Διαθρησκειακές αυτές συναντήσεις.

Πριν από τη γνωστή τραγωδία της 11ης Σεπτεμβρίου οι απόψεις ήταν διχασμένες κι αντιφατικές, με αποτέλεσμα να υπάρχει εκ μέρους των Ορθοδόξων Εκκλησιών μία διαφορετική προσέγγιση..

Το συμπέρασμα, λοιπόν, που προκύπτει με την σύντομη αυτή αναφορά μας στις Διαθρησκειακές συναντήσεις είναι η αναγκαιότητα εκ μέρους των Ορθοδόξων Εκκλησιών, να συσφίξουν τις μεταξύ τους σχέσεις προς την υπόθεσιν της ενότητος και της κοινής δράσης. Δεν είναι ανάγκη να περιμένουμε την Μέλλουσαν να συνέλθει Μεγάλη Σύνοδον, δια να έχουμε κοινή γραμμή ως Ορθόδοξη Εκκλησία σε σημαντικά θέματα της εποχής μας, όπως είναι ο διάλογος με άλλες θρησκείες.

Η σύγχυση που υπάρχει στον απλό κόσμο είναι κάτι που πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά. Αποδείχθηκε ότι για να είναι γόνιμη και δημιουργική η παρουσία της Ορθοδόξου Εκκλησίας σε Διαθρησκειακές συναντήσεις, πρέπει να λειτουργεί μόνιμα μια Διορθόδοξη Επιτροπή, που τα μέλη της να είναι οι σύνδεσμοι επικοινωνίας και συντονισμού των Ιερών Συνόδων των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, για σωστή προετοιμασία και κοινή τοποθέτηση.

Ο συντονιστικός ρόλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου για τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας στο σύγχρονο κόσμο είναι κάτι που επιβάλλεται στις δύσκολες ημέρες που ζούμε. Πρέπει πλέον με πρωτοβουλία του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.Βαρθολομαίου, όπως έγινε το 2008, να συναντώνται  οι Προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Εκκλησιών, διά να επιλαμβάνονται σοβαρών υποθέσεων με προοπτική την αποτελεσματική οργάνωση και ομαλή λειτουργία Διορθοδόξων Επιτροπών για κοινή και ζωντανή παρουσία και μαρτυρία της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο σύγχρονο κόσμο.

΄Οπως τονίζει ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας κ. Αναστάσιος στην μελέτη του «Οι Χριστιανοί έναντι των άλλων θρησκειών – Σχεδίασμα μιας θεολογικής τοποθετήσεως» (σελ.1, Αθήναι 1985), «με τη σύσφιξη των δεσμών – οικονομικών, πολιτιστικών, επιστημονικών-, όλων των εθνών του πλανήτη μας, οι άνθρωποι βρίσκονται σε επιταχυνόμενη αλληλοεξάρτηση.» Κατά συνέπεια «το ερώτημα της ορθής στάσεως έναντι των άλλων θρησκειών αποκτά άμεση σπουδαιότητα» (όπως παραπάνω σελ.1).

Ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος κ. Θεόδωρος ακολουθώντας το παράδειγμα του μακαριστού κορυφαίου Κύπριου Πατριάρχου Πέτρου, εκφράζοντας την Ορθόδοξη Παράδοση της Εκκλησίας μας, όπως αυτή αναπτύχθηκε και διαμορφώθηκε από την Αλεξανδρινή Θεολογία του προκατόχου του Μεγάλου Αθανασίου και Αγίου Κυρίλλου, μεταξύ άλλων τονίζει τα ακόλουθα:

«Αγαπώμεν το κάθε λαόν και σεβόμεθα τον πολιτισμό και την καταγωγή του, ανεξαρτήτως γλώσσας και χρώματος. Ιστάμεθα προ του φαινομένου τούτου απορούντες, τίνι τρόπω δυνάμεθα να διασώσωμεν τας εικόνας ταύτας της μιας δημιουργίας και του ενός Δημιουργού.

Δεν δυνάμεθα να περιγράψωμεν την αγωνίαν και την απογοήτευσιν ημών, διότι προ των οφθαλμών ημών ο άνθρωπος παραμένει απροστάτευτος και εγκαταλελειμμένος. Αγωνιώμεν καθημερινώς διά το δράμα τούτο και υψώνομεν την φωνήν ημών διά την ειρηνική συνύπαρξιν πάντων των λαών και των φυλών, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων και αρχών.

Πιστεύομεν εις την ομαλή πορείαν της ανθρωπίνης ζωής άνευ φυλετικών διακρίσεων, εκβιαστικών τρομοκρατικών μέσων, συγχύσεων και αντιποίνων.

΄Εχομεν βεβαίαν την πεποίθησιν, ότι διά του ενός κοινού διαλόγου και της ειρηνικής συναινέσεως πάντων των λαών, θα  μπορέση ο άνθρωπος να επανεύρη την ποθητήν ειρήνην και την ενότητά του.

Διά του διαλόγου τούτου, ο εις θα έλθη πλησιέστερον του ετέρου. Θα πρυτανεύση ούτω η λογική της αγάπης και της αποδοχής των πάντων, ως αποτελούντων την μίαν και την αυτήν κοινωνίαν ανθρώπων, ετοίμων να συνεργασθούν διά την δημιουργίαν συνθηκών ανοχής και εμπιστοσύνης.

Ο διάλογος δύναται να δημιουργήση μίαν μοναδικήν κατάστασιν συνυπάρξεως των ανθρώπων, δημιουργώντας ούτω μίαν κοινωνίαν, ήτις διά της υπερβατικής αγάπης θα δύναται να συμπορεύεται, να συνομιλή, να συμμετέχη και να συγχαίρη, να συντηρή τον άνθρωπον μετά των υπολοίπων συνανθρώπων του.

Διά του τρόπου τούτου ο άνθρωπος καθίσταται σωτήρ της ιδίας της καθολικής διασώσεως και συντηρήσεως του συνανθρώπου του, αλλά και της ευρυτέρας συμμετοχής του εις την ιερότητα του κάθε ανθρωπίνου προσώπου.

Αι εθνοφυλετικαί και θρησκευτικαί διακρίσεις και θεωρίαι, όπως και ο άγονος φανατισμός, δεν δύνανται να βοηθήσουν εις την δημιουργίαν συνθηκών συνυπάρξεως των λαών και των φυλών.

Ημείς αποβλέπομεν και τονίζομεν τούτο: συνεχώς τασσόμεθα υπέρ του διαλόγου, διότι πιστεύομεν ακραδάντως ότι, ούτω θα δυνηθούν λαοί και φυλαί να συνυπάρχουν, να ζουν και να προοδεύουν ομού, ανεξαρτήτως χρώματος ή καταγωγής. Σεβόμεθα όλας τας ανθρωπίνους υπάρξεις ως δημιουργήματα του Μοναδικού Θεού και Δημιουργού. Καταδικάζομεν κάθε μορφήν βίας, τρομοκρατίας και απειλής.»

Η γενική αυτή Ορθόδοξη θεολογική προσέγγιση τεκμηριώνεται αναλυτικά από τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αλβανίας κ.Αναστάσιον στην σχετική του μελέτη που ανέφερα προηγουμένως (σελ.14-15).

Συγκεκριμένα τονίζει ότι, το χρέος του πιστού είναι και γίνεται «πλησίον στον κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας, γλώσσας, αρετής ή ενοχής, ιδιαίτερα δε σε κρίσιμες περιπτώσεις. Η αυθόρμητη αυτή αδελφική αγάπη προς όλους τους ανθρώπους, μόνο και μόνο διότι είναι άνθρωποι, αναγνωρίστηκε πάντοτε ως η πεμπτουσία του χριστιανικού μηνύματος.

Συνεπώς, οι χριστιανοί δεν δυσκολεύονται να συνεργαστούν με ανθρώπους άλλων θρησκειών και ιδεολογιών, όταν πρόκειται για την εξυπηρέτηση του συνόλου της ανθρωπότητος, για την προώθηση της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, της ισότητος, του σεβασμού της ανθρώπινης προσωπικότητος, της ειρήνης, της παγκόσμιας κοινότητος, που είναι βασικά στοιχεία του χριστιανικού μηνύματος.

Μια τέτοια στάση κατανοήσεως, ελευθερίας και ανέσεως έναντι των ανθρώπων άλλου «πιστεύω» δεν σημαίνει σχετικοποίηση ή νωθροποίηση της προσωπικής μας πίστεως. Η αίσθηση του πιστού χριστιανού ότι είναι ενωμένος με όλη την ανθρωπότητα, η αυθόρμητη αγάπη του για τον συγκεκριμένο άνθρωπο που η ζωή φέρνει    κοντά του, τον παρακινούν να ενδιαφέρεται να τον πληροφορήσει σχετικά με αυτό που προσωπικά βρήκε ως το μέγιστο αγαθό.

Οι δωρεές του Θεού δεν είναι δυνατόν να κατακρατούνται, πρέπει να τίθενται στη διάθεση όλων. Οι επί μέρους ενέργειες του Θεού, έστω και αν αναφέρονται σε έναν λαό ή σε έναν άνθρωπο, αφορούν ολόκληρη την ανθρωπότητα, σαν τα εμβόλια που μπαίνουν σ’ ένα σημείο του σώματος, αλλά προορίζονται για όλο το σώμα.

Αλλοίμονο στο άτομο ή στον λαό, που θα κρατήσει τον θησαυρό αποκλειστικά για τον εαυτό του. Βαρύνεται με την φοβερή ενοχή του σφετερισμού.Τελικά, θα τον χάσει, διότι στο βάθος θα τον έχει προδώσει.

Αυτό όμως δεν σημαίνει προσφορά στον άλλο με εξαναγκασμό ή, ακόμη χειρότερο, ως προκάλλυμα άλλων σκοπιμοτήτων, πολιτικών ή οικονομικών. Δεν πρόκειται για επιβολή, αλλά για την κατάθεση μιας προσωπικής πίστεως και εμπειρίας.»

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να τονίσω ότι, όπως αποδείχθηκε από τις τελευταίες Διαθρησκειακές συναντήσεις, εκτός από τη σωστή προετοιμασία για να υπάρχει αποτελεσματικότητα και συνέχεια, έχει μεγάλη σημασία και ποιοί συμμετάσχουν σ’ αυτή. ΄Ετσι μια Διαθρησκειακή Συνάντης έχει επιτυχία και συμβάλλει στην ειρηνική συνύπαρξη των λαών όταν συμμετάσχουν οι ακόλουθοι με συγκεκριμένη προοπτική δράσης.

1.      Αρχηγοι ή εκπρόσωποι των Θρησκειών ως εκπρόσωποι της συνειδήσεως των Θρησκειών που εκπροσωπούν κι όχι να συμμετάσχουν ως άτομα με προσωπικές κι ατομικές τοποθετήσεις.

2.      Ειδικοί Ακαδημαϊκοί επιστήμονες,  και

3.      Η συμμετοχή των Κυβερνήσεων κι εκπροσώπων Διεθνών Οργανισμών. Οι πρώτοι επηρεάζουν τα πλήθη, οι δεύτεροι τα καθοδηγούν με κριτήρια αντικειμενικά κι οι τρίτοι βοηθούν στην εφαρμογή τους. (όταν η Ελλάδα είχε την Προεδρία της ΕΟΚ ο Πρωθυπουργός μας κ. Παπανδρέου ως Υπουργός Εξωτερικών μετά το τρομοκρατικό κτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου κάλεσε στις Βρυξέλλες Διεθνή Διαθρησκειακή Συνάντηση Κορυφής μαζί με τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο)

4.      Σε κάθε χώρα επιβάλλεται η λειτουργία Θρησκευτικού Συμβουλίου με τη συμμετοχή των Αρχηγών των Θρησκειών που θα εργάζονται από κοινού για τη προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και την Τοπική Κυβέρνηση (αυτός ο θεσμός λειτούργησε με επιτυχία στην Νότιο Αφρική με πρωτοβουλία του γνωστού Νομπελίστα Ειρήνης Νέλσων Μαντέλα)

5.      Η επιτυχία μια Διαθρησκειακής Συνάντησης εξαρτάται από τη συνέχεια της να υλοποιοιθούν τα συμπεράσματα της (όταν ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Barack Obama βρέθηκε στο Πανεπιστήμιο του Καϊρου να ομιλήσει για το Διάλογο των Θρησκειών και μάλιστα για το Διάλογο Χριστιανών και Μουσουλμάνων ήταν ένα show για τα ΜΜΕ. Ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος διέκοψε το ποιμαντικό του ταξίδι στην Κένυα για να παραστεί και τελικά ανακάλυψε ότι τον κάλεσαν ως ένα ακροατή του show κι όχι ως μια θρησκευτική προσωπικότητα για τη διαμόρφωση φόρμουλας επικοινωνίας και συνεργασίας)

 

 

 

Southern African Faith Communities' Environment Institute
Right-click here to download pictures. To help protect your privacy, Outlook prevented automatic download of this picture from the Internet.

Dear members and friends of SAFCEI,

Warm greetings from all of us at the beginning of this new year.

A major focus of SAFCEI's work  will be raising awareness and understanding of the UN Climate Change Conference to be held in Durban in December.

We should not think that these conferences, left to themselves, will save us from deadly global warming. In Cancun, Mexico, in December, the world's representatives applauded a deal that in fact leaves Southern Africa on track for lethal warming within the next 50 years.

So it is vital that we in Southern Africa work to get our own house in order, by absolutely rejecting further expansion of coal power, and ensuring that South Africa's new national electricity plan (the IRP 2010) is truly progressive. Warning signs are accelerating:unprecedented floods in Queensland, Australia as this is written; also last year, 16% of hard corals around the world were destroyed by ocean acidification, caused by the increased amounts of carbon dioxide absorbed by sea water.

SAFCEI working with South African civil society, is planning two conferences of African faith leaders and a possible end-of-year summit of world faith leaders. Our aim is to mobilise faith leaders and communities across Africa to increase the pressure on our governments to act decisively.

What do we do locally? Our latest Eco-Congregations News, hot off the press, is available on the SAFCEI website (pdf).

We should not fall into the trap of thinking that the picture is entirely bleak (articles from UNEP's Achim Steiner and New Scientist give hope). Around the world, people are beginning to make extraordinary efforts to reverse climate change and other ecological catastrophes. On our own continent, Ethiopia is planning to be carbon neutral by 2025.

But technology alone will not save us. We need to find the compassion and courage to take responsibility for the suffering that is already being visited on people far away from us, often poor and indigenous people, as a consequence of our all too often wasteful and excessive consumption.

Urgent action is needed: please read 350.org's Bill McKibben, who makes a call for civil disobedience on climate change, here:

"Having been given this earth to keep and protect—dominion over a living planet—we're on the verge of wiping away much of creation. In the process we're already making life impossible for millions of our poorest brothers and sisters. This is ... a kind of blasphemy. Global warming shouldn't be a moral question, but because of our inaction it's become the greatest moral challenge of our time."

Theological reflection

From Daisaku Ikeda, leader of the international lay Buddhist organisation, Soka Gakkai International:

If we pay careful attention to the particular characteristics present in even a tiny patch of land, observing and analyzing them within the processes of living there, we can develop the ability to grasp the characteristics of the entire country or even the world.

[The 1930s Japanese lay Buddhist leader Tsunesaburo] Makiguchi introduces the following story about the early Edo-period politician Doi Toshikatsu (1573-1644) to illustrate how the extension and expansion of our awareness can lead from and be based on concrete examples. One day, Doi picked up a discarded scrap of Chinese silk and handed it to one of his samurai retainers. Many laughed at this seemingly insignificant gesture. Several years later, when Doi asked the samurai about the piece of silk, he produced it, having carefully stored it. Doi praised the samurai and increased his annual stipend by 300 koku (the standard unit of wealth in Japan at the time). Doi then explained his actions:

"This fabric was produced by Chinese farmers who plucked mulberry leaves to raise silkworms and spin thread. It came into the hands of Chinese traders, crossed over the great distance of sea to reach Japan, passed through the hands of the people of Nagasaki, was purchased by merchants in Kyoto or Osaka, and finally reached Edo [present-day Tokyo]. One cannot but be struck by the enormous human effort by which it reached us, and thus to discard it as a worthless scrap is a fearful thing inviting the rebuke of heaven.""

To empathetically connect, through a scrap of fabric, with the lives of farmers working in mulberry fields in distant China – this is precisely what I am referring to as inner universality.

In other words, rather than making the great leap to the vast and complex phenomena of life, we should start from the concrete realities of the tiny patch of land where we are now. It is only by paying relentless attention to those realities that we can freely direct our thoughts and associations to the larger dimension. If we develop such fresh and vital imagination, a keen sensitivity to daily life and to life itself, we will be able to experience not only close friends but even the inhabitants of distant lands whom we have never met – and even the cultures and products of those lands – as neighbors.

For a person who has developed these capacities, war, which ravages the land and lays waste to life, is something only to be abhorred.

We will offer reflections from different faith traditions on environmental responsibility in all future newsletters. Your suggestions are welcome.

Other news

Our latest Eco-congregations News, hot off the press, is available on the SAFCEI website (pdf).

• For Capetonians: We invite you to see the movie Carbon Nation, a documentary about climate change solutions, that will be screened at the Labia on Orange cinema on Saturday 15 January (6:15 pm), on Sunday 16 January (6:15 pm), and on Monday 17 January (8:30 pm). “Even if you doubt the severity of the impact of climate change or just don’t buy it at all, this is a compelling and relevant film that illustrates how solutions to climate change also address other social, economic and security issues.”

We urge SAFCEI members and supporters to organise screenings of this film in other regions.

• An Avaaz petition that is currently doing the rounds – and which we are supporting – is against insecticides that appear to be (partly) responsible for the dwindling of bee populations globally. Please consider joining us and adding your voice!

SAFCEI people

A bit of news related to our Management Committee (Manco) is that the Orthodox Archbishop of Johannesburg and Pretoria, Metropolitan Seraphim Kykkotis – a member of our Manco – has been appointed as ecumenical representative of the Patriarchate of Alexandria on various bodies, including the World Council of Churches (WCC), All-Africa Conference of Churches (AACC), the European Union (EU) and the United Nations. Because these duties will require him to travel a great deal, he has been transferred to the smaller Archdiocese of Zimbabwe. We congratulate Archbishop Seraphim on this appointment and are pleased that he is able nevertheless to continue serving on Manco.

Membership renewals

Our members may have noticed that we have not been sending out membership renewal reminders these past few months. We are changing our system so that memberships will be linked to the calendar year rather than to the anniversary of your joining. This is a much simpler and more manageable system. We will therefore be sending out membership/renewal notices to everyone soon for 2011.

SAFCEI
The Southern African Faith Communities' Environment Institute
Tel: 021 701 8145       coordinator@safcei.org.za       www.safcei.org.za
Faith communities committed to cherishing living earth
Right-click here to download pictures. To help protect your privacy, Outlook prevented automatic download of this picture from the Internet.


 
Right-click here to download pictures. To help protect your privacy, Outlook prevented automatic download of this picture from the Internet.
SAFEI SAFEI - caring for the environment
www.safcei.org.za
If you do not want to receive any more newsletters, this link

To update your preferences and to unsubscribe visit this link
Forward a Message to Someone this link

Powered by PHPlist2.10.12, © tincan ltd

 

THE RESPONSIBILITIES OF ORTHODOXY IN 2012

By His Eminence Seraphim Kykkotis Metropolitan of Zimbabwe and Angola

 

The dawn of the new year is an opportunity for us all to publicly express our speculations on the pastoral responsibilities of Orthodoxy for the best possible approach to the complex political and social problems of our time which threaten the peaceful co-existence of people or at least its contribution towards it and essentially to the sensitization of the global community for a social solidarity for the protection of Human Rights, where these are violated and trampled on and naturally for the fertile moral pressure on our politicians and government leaders for the protection of God’s divine Creation, our Planet.

The words of General de Gaulle “that Politics is too serious a matter to be left only to Politicians” applies also to our confused times. The voice of the Orthodox Primates headed by our Ecumenical Patriarch Vartholomaios is a living hope for the overcoming of the impasses which threaten the peaceful survival of humanity. This was apparent in the Christmas messages.

As much as we may be surrounded by pessimistic messages regarding the future of political developments on a local and international level, the hope of Orthodoxy that we will live in a better, more peaceful world comprises also the other dimension which expresses the view of Orthodoxy that God also exists and he regulates some things differently from the way people who live far from faith in God reckon on.

Throughout history for two thousand years, fundamentally the service of Orthodoxy was always its pastoral responsibility to lead people, especially the Members of the Church to salvation in Christ.   Never though did its salvific orientation to the Kingdom of Heaven keep it away from the daily complex social problems of humanity. Besides, the way to the Kingdom of Heaven is opened to man when he works towards the erasing of social injustices and the trampling of human rights, when he participates dynamically in the prevalence of social justice and the peaceful coexistence of nations. All those that our Church honours as Saints and Martyrs did this. This is what Orthodoxy is called to do today with the dawn of a new year.

Already, through the historic initiative taken by our Ecumenical Patriarch Vartholomaios to hold the well-known Meeting of Orthodox Primates at the Phanar in October 2008, it defined the guidelines of the presence of Orthodoxy in the contemporary world.  As we know, the basic guidelines are the following:

A]   The promotion and completion of the preparation for the Great Synod of the Orthodox Church.

B]   The implementation of the 1993 agreement on the issue of the Orthodox Diaspora

C]   The strengthening of Theological powers at the ongoing dialogues with the non-Orthodox. 

D]   The declaration of the intense Orthodox interest in the protection of the natural environment.

E]   The constitution of an Orthodox Council to study the issues of Bioethics.

Most of the above-named goals are within the framework of the realization of the visions of the Orthodox Primates, especially those of our Ecumenical Patriarch Vartholomaios, for a productive presence of the Orthodox Church in a contemporary world.

Already the work of the Inter-Orthodox Council of Geneva has started promisingly with the first regional meetings of Orthodox Bishops under the Chairmanship of the local Hierarchs of the Ecumenical Patriarchate for better coordination of Orthodoxy in the contemporary world and the local communities which are active, as the local Orthodox Church gives a powerful and united presence and contribution to society.

The way to the solution of the problem of the Diaspora has already been set on its way and the next meeting of the Inter-Orthodox Council in Geneva in February of this year will be of great importance towards this goal so that we can progress to the canonical ecclesiastical approach to the issue of autocephaly.

Our Ecumenical Patriarchate’s coordinating role in the contemporary world is now a reality which assists us all, especially the Primates of the Local Orthodox Churches, to unite the voices of more than 300 million Orthodox faithful today in order that they may play a serious role in local and international society, protecting principles and values regarding respect for human rights, democratic principles and the sensitization of citizens to the protection of the Environment.

The failures of the global summit conferences on the Environment in Copenhagen and Cantou are an invitation to us all to work as Orthodox Christians for the success of the Summit Conference which will take place this year in Durban, South Africa.

The Inter-Church and Inter-Faith Dialogues which aim to strengthen the unity of the body of Humanity, even though there are many who I incite against and oppose them, are progressing albeit with slow steps, steadily on the path towards reconciliation and peaceful dealings, so that no crime and social injustices will be performed in the name of religion; rather it will be a common responsibility that human life, as a gift from God, will be protected in every way possible.

The absence of Orthodoxy from Inter-Faith Dialogue does not contribute towards dealing with fanaticism which is mostly linked to the issue of terrorism which threatens innocent people throughout the length and breadth of our Planet.

Where we perhaps are slow to act is on the issue of the beginning of the deliberations of the Inter-Orthodox Council on Bioethics issues. The collaboration of the Ecclesiastical Leadership with the Political, Scientific and Academic worlds is now a one-way street for us to be able to cope with the impasses in which humanity finds itself in order to survive.

The optimistic dreams of our Ecumenical Patriarch Vartholomaios for the convocation of the Future Great Pan-Orthodox Synod will help us all to view the presence of Orthodoxy in dealing with the complex social problems of our time in a productive and creative manner.

It is wrong for us to be pessimistically influenced by the local social and financial or national problems of a local community or of a country and leave pessimistic messages regarding also the presence of Orthodoxy in the contemporary world. Even during its greatest persecutions either by the idolatrous Roman  Emperors or by other combatants,  Orthodoxy never ceased to be optimistic, with the hope that better days would dawn for us all.

It is this message of optimism that Orthodoxy is called on today too, to give to the contemporary world, so that we can keep the hope of survival alive. Our greatest sin is to be indifferent to social injustices which can be going on against our fellow humans, even if they live far away from us. The Global Community is at the same time a small village, one of our neighbourhoods which, if we show indifference, the problems of “others and strangers” will become ours too.

The contribution of Orthodoxy to this end must be continuous, discreet, conciliatory, productive, connective, peaceful and prayerfu

 

 

 

 Metropolitan of Zimbabwe and Angola Seraphim Kykkotis (previous Archbishop of Johannesburg and Pretoria) is on the Board of the Southern African Faith Communities’ Environment Institute (SAFCEI)

The Right Reverend Geoffrey F Davies
Executive Director

Southern African Faith Communities’ Environment Institute(SAFCEI)   

 

            

Dear His Eminence Archbishop Seraphim Kykkotis

Greetings and Thank you

 LITTLE EDEN was started 43 years ago, because Domitilla Rota Hyams, a woman of profound faith, had a clear vision of what her calling in life was to be……

 

….. be the hands of Jesus in looking after children and adults with intellectual disabilities and to welcome people into the Harvesters of Jesus.

Another of Domitillas desires came to fruition when three Sisters of the Imitation of Christ, an order of Catholic nuns from India, arrived to commence their service at LITTLE EDEN;  and so we welcomed Sr Tessa and Sr Therese into the LITTLE EDEN family at Elvira Rota Village.

 

..... to ensure the stability and future of LITTLE EDEN.

 

The LITTLE EDEN Foundation was established this year in compliance with good corporate governance and recommended measures in order to mitigate risks. A group of Independent people have volunteered their time to serve on this committee.

 

It has indeed been a busy and challenging year. A year that we could not have got through if it was not for the support in so many ways of you, our dear benefactor, and the commitment of our staff to their work.

 

Danny and Domitilla remain grateful to each and every one of you and pray that you be richly blessed during this Christmas season and that the New Year brings you peace and happiness.

 

 

MRS. LUCY SLAVIERO

Chief Executive Officer

  South Africa National Blood Services

Dear Archbishop Seraphim Kykkotis,

On behalf of the South African National Blood Service SANBS I would like to express our heart-felt thanks and appreciation for your extraordinary contribution to the promotion of blood donation in this region.

Your personal interest, involvement and support has been an inspiration and a motivation not only to SANBS staff but also to the Greek Community who established, and continue to operate, the unique “on air” blood drive.

In particular, I would like to thank you for your presence at the recent blood drive which celebrated the occasion of the 60th on-air blood donor clinic. Your regular blood donations have also been an example to everyone.

The Greek Community blood drives have, over the years, certainly made a significant difference to the availability of safe blood to patients in this region. Please pass on our sincere thanks to Ms. Maria Dzerefos. She is held in very high esteem and her  enthusiasm, drive and commitment is also greatly appreciated and admired.

We are indeed sorry that you will be re-locating from Johannesburg but wish you God’s s-speed as you continue your noble endeavors in other parts of Africa and Europe.

Yours sincerely

Dr. Robert Crookes

Transfusion Medicine Consultant SANBS  

 

 

 

 

 

 

 

 

Έδρα: Χαράρε του Ζιμπάμπουε
P.O.Box 2832, Harare
Zimbabwe

 Τηλ.: +2634-744991, Φαξ: 744928, E-mail: stmark@mweb.co.za

Ιστοσελίδα: http://www.greekorthodox-zimbabwe.org/

.

     
The Patriarch The Archbishop Archbishopric News/Articles Calendar Links